piątek, 22 kwiecień 2016

Projekt ustawy o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji oraz o uchyleniu ustawy o opłatach abonamentowych

Projekt: Ustawa o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji oraz o uchyleniu ustawy o opłatach abonamentowych

Dotyczy: Projekt dotyczy nowego sformułowania zadań mediów publicznych; przekształcenia oddziałów regionalnej telewizji w samodzielne spółki; likwidacja opłat abonamentowych; powołanie Funduszu Mediów Publicznych, zasilanego corocznie kwotą będącą równowartością 0,3% wydatków budżetu państwa.

Proces legislacyjny: http://sejm.gov.pl/Sejm8.nsf/PrzebiegProc.xsp?id=D7850D98E4D7BEC0C1257FAF0043ACEA

Treść zmian:

Art. 1. W ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1531 i 1830) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 6 w ust 2 :

a) uchyla się pkt 6a,

b) po pkt 13 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 14 w brzmieniu:

„14) powoływanie i odwoływanie członków Rady Funduszu Mediów Publicznych.”;

2) w art. 16a:

a) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. Spółka, o której mowa w art. 26 ust. 3 pkt 1, nie emituje przekazów reklamowych, z wyjątkiem autopromocji w kanałach wyspecjalizowanych TVP Kultura, TVP Historia i kanale programów dla dzieci”,

b) po ust. 7 dodaje się ust. 8 w brzmieniu:

„8. Spółka, o której mowa w art. 26 ust 3 pkt 1, ogranicza przekazy reklamowe z wyjątkiem autopromocji na jednej z anten ogólnopolskich eliminując reklamy:

1) podczas trzech godzin emisji w paśmie czasowym 10.00 – 16.00,

2) podczas trzech godzin emisji w paśmie czasowym 16.00 – 22.00.”;

3) w art. 20b w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) w programie ogólnokrajowym w rozumieniu ustawy lub koncesji, dostępnym

w całości bez opłaty, lub”;

4) rozdział 4 otrzymuje brzmienie:

„Rozdział 4

Media publiczne

Art. 21. 1. Publiczna radiofonia i telewizja realizuje misję publiczną, oferując całemu społeczeństwu i poszczególnym jego częściom zróżnicowane programy i inne usługi w zakresie informacji, publicystyki, kultury, edukacji, rozrywki i sportu, cechujące się pluralizmem, bezstronnością, wyważeniem i niezależnością oraz innowacyjnością i integralnością przekazu. W dostępnych powszechnie usługach medialnych na poziomie ogólnokrajowym, regionalnym lub lokalnym oraz w programach dla zagranicy w sposób wyważony prezentuje obraz całego społeczeństwa oraz zainteresowań i poglądów społecznych, politycznych, kulturalnych, filozoficznych i religijnych ogółu obywateli.

2. Wypełnianie misji, o której mowa w ust. 1, oznacza

w szczególności realizację następujących zadań:

1) wspieranie budowy społeczeństwa obywatelskiego oraz kultury demokratycznej polegającej na uczestnictwie obywateli w życiu publicznym;

2) inspirowanie debaty publicznej w kluczowych kwestiach społecznych, ideowych i politycznych;

3) umacnianie poczucia tożsamości narodowej, promowanie postaw propaństwowych zgodnych z duchem Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;

4) wspieranie edukacji na wszystkich poziomach kształcenia;

5) ukazywanie bogactwa tradycji oraz współczesnej kultury polskiej, kultury europejskiej i światowej;

6) upowszechnianie kultury języka polskiego i dbałości o kulturę;

7) promowanie dorobku nauki polskiej i światowej;

8) przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu oraz przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć, orientację seksualną, stan zdrowia i wiek;

9) rozwój różnorodnych form polskiej twórczości audiowizualnej, tworzenie programów wyspecjalizowanych;

10) zapewnienie dostępności programów lub ich części i innych usług dla osób z dysfunkcją narządu wzroku oraz osób, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o języku migowym

i innych środkach komunikowania się (Dz. U. Nr 209 poz. 1243 oraz z 2012 r. poz. 986).

 

Art. 22. 1. Nadawca publiczny kształtuje program samodzielnie w zakresie zadań określonych w niniejszej ustawie i ponosi odpowiedzialność za jego treść.

2. Organy państwowe mogą podejmować decyzje w sprawach działalności jednostek publicznej radiofonii i telewizji tylko

w przypadkach przewidzianych ustawami.

3. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji umożliwiają naczelnym organom państwowym bezpośrednią prezentację oraz wyjaśnianie polityki państwa.

4. Krajowa Rada określa, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 3.

 

Art. 23. 1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji stwarzają partiom politycznym możliwość przedstawienia stanowiska

w węzłowych sprawach publicznych.

2. Uprawnienia przewidziane w ust. 1 stosuje się odpowiednio do ogólnokrajowych organizacji związków zawodowych i związków pracodawców.

3. Tryb postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1

i 2, określa, w drodze rozporządzenia, Krajowa Rada.

 

Art. 24. 1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji stwarzają organizacjom pożytku publicznego, o których mowa w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2014 r. poz. 1118, z późn. zm.[1])), możliwość nieodpłatnego informowania o prowadzonej przez te organizacje nieodpłatnej działalności pożytku publicznego.

2. Przepis ust. 1 nie wyklucza prawa nadawcy do informowania o działalności organizacji pożytku publicznego w szerszym zakresie.

3. Krajowa Rada w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania związanego z nieodpłatnym informowaniem

o prowadzonej przez organizacje pożytku publicznego nieodpłatnej działalności pożytku publicznego, w tym sposób przygotowania

i emisji audycji oraz czas przeznaczony na ich rozpowszechnianie, uwzględniając różnorodność zadań publicznych określonych

w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz ich znaczenie dla społeczności.

 

Art. 25. 1. Podmiotom uczestniczącym w wyborach do Sejmu, Senatu, samorządu terytorialnego oraz Parlamentu Europejskiego zapewnia się możliwość rozpowszechniania audycji wyborczych w programach publicznej radiofonii i telewizji na zasadach określonych odrębnymi przepisami.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do wyborów na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Podmiotom uprawnionym do udziału w kampanii referendalnej w programach radiowych i telewizyjnych w rozumieniu art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (Dz. U.

z 2015 r. poz. 318) zapewnia się możliwość rozpowszechniania audycji referendalnych w sprawie poddanej pod referendum w programach publicznej radiofonii i telewizji na zasadach określonych odrębnymi przepisami.

 

Art. 26. 1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji działają wyłącznie w formie jednoosobowej spółki akcyjnej Skarbu Państwa zwanej dalej „spółką”.

2. Do spółek publicznej radiofonii i telewizji zastosowanie ma art. 6 pkt 4 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz.U.

z 2015 r. poz. 233, z późn. zm.[2])).

3. Telewizję publiczną tworzą:

1) spółka „Telewizja Polska – Spółka Akcyjna” zawiązana w celu tworzenia i rozpowszechniania programów ogólnokrajowych, programu TVP „Polonia” oraz programów wyspecjalizowanych;

2) spółki zawiązane w celu tworzenia i rozpowszechniania programów regionalnych i lokalnych powołane przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa w miejsce dotychczasowych oddziałów terenowych TVP SA, zwane dalej „spółkami telewizji regionalnej”.

4. Radiofonię publiczna tworzą:

1) spółka „Polskie Radio – Spółka Akcyjna” zawiązana

w celu tworzenia i rozpowszechniania ogólnokrajowych programów radiowych i programów dla odbiorców za granicą;

2) spółki zawiązane w celu tworzenia i rozpowszechniania regionalnych programów radiowych, zwane dalej „spółkami radiofonii regionalnej”.

5. Regionalne spółki telewizyjne i radiowe działające na terenie tego samego regionu mogą, za zgodą ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa w porozumieniu z Krajową Radą, połączyć się, zachowując samodzielność programową.

6. Procedurę i wymogi tworzenia regionalnej spółki radiowo-telewizyjnej określa w drodze rozporządzenia minister właściwego do spraw Skarbu Państwa z uwzględnieniem interesu publicznego, opinii zainteresowanych środowisk i racjonalnych zasad ekonomicznych.

7. Do spółek wymienionych w ust. 3-5 stosuje się,

z zastrzeżeniem art. 23-26, przepisy Kodeksu spółek handlowych z wyjątkiem art. 312 i 402.

8. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, w porozumieniu

z Przewodniczącym Krajowej Rady, dokonuje, w drodze decyzji, rezerwacji częstotliwości niezbędnych do wykonywania ustawowych zadań przez spółki oraz określa warunki wykorzystania tych częstotliwości. Do dokonywania, wprowadzania zmian lub cofania rezerwacji częstotliwości stosuje się przepisy art. 114 i 115 ustawy

z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne.

9. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, w porozumieniu

z Przewodniczącym Krajowej Rady, zapewnia dla spółek, o których mowa w ust. 3-5 częstotliwości niezbędne do rozpowszechniania programów.

10. Program TV Polonia jest rozpowszechniany w sposób rozsiewczy satelitarny.

11. Do rezerwacji częstotliwości przeznaczonych do rozpowszechniania lub rozprowadzania programów w sposób cyfrowy, drogą rozsiewczą naziemną lub rozsiewczą satelitarną, stosuje się art. 115 ust. 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne.

 

Art. 27. 1. Zarząd spółki liczy od jednego do trzech członków.

2. Kadencja zarządu trwa cztery lata.

3. Członków zarządu, w tym prezesa zarządu, Krajowa Rada powołuje w drodze uchwały na wniosek rady nadzorczej oraz odwołuje w drodze uchwały na wniosek rady nadzorczej lub walnego zgromadzenia.

4. Do zarządu powołuje się wyłącznie osobę posiadającą kompetencje w dziedzinie zarządzania oraz radiofonii i telewizji, spośród kandydatów wyłonionych w konkursie przeprowadzonym przez radę nadzorczą.

5. Krajowa Rada określi, w drodze rozporządzenia, regulamin konkursu na kandydatów na członków zarządu, w tym sposób ogłaszania, organizację i tryb przeprowadzania konkursu oraz sposób ogłaszania wyników konkursu, uwzględniając potrzebę powszechności dostępu do konkursu, zapewnienia obiektywności i jawności postępowania, sprawnego przeprowadzenia konkursu oraz oceny kompetencji kandydatów, o których mowa w ust. 4.

6. Członek zarządu może być odwołany w przypadku:

1) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;

2) działania na szkodę spółki;

3) zaistnienia okoliczności trwale uniemożliwiających sprawowanie funkcji.

7. Członkowie zarządów i osoby zajmujące kierownicze stanowiska w jednostkach publicznej radiofonii i telewizji kierują się w swojej pracy oraz w ocenie dziennikarzy i innych twórców im podległych zasadami profesjonalizmu, uczciwości i rzetelności oraz zadaniami określonymi

w art. 21.

 

Art. 28. 1. Rady nadzorcze spółek „Telewizja Polska – Spółka Akcyjna” i „Polskie Radio – Spółka Akcyjna” liczą po siedmiu członków:

1) pięciu wyłonionych w konkursie przeprowadzonym przez Krajową Radę spośród kandydatów posiadających kompetencje w dziedzinie prawa, finansów, kultury oraz mediów, zgłoszonych przez organy kolegialne uczelni akademickich;

2) jednego powołanego przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego;

3) jednego powołanego przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa. 

2. Rady nadzorcze spółek telewizji i radiofonii regionalnej liczą po pięciu członków:

1) czterech wyłonionych w konkursie przeprowadzonym przez Krajową Radę spośród kandydatów posiadających kompetencje w dziedzinie prawa, finansów, kultury oraz mediów, zgłoszonych przez organy kolegialne uczelni akademickich;

2) jednego powołanego przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

3. Krajowa Rada określi, w drodze rozporządzenia, regulamin konkursu na członka rady nadzorczej, w tym sposób ogłaszania, organizację i tryb przeprowadzania konkursu, sposób zgłaszania kandydatów oraz sposób ogłaszania wyników konkursu, uwzględniając potrzebę zapewnienia obiektywności i jawności postępowania, sprawnego przeprowadzenia konkursu oraz oceny kompetencji kandydatów, o których mowa w ust. 1 i 2.

4. Uchwała Krajowej Rady w sprawie wyników konkursu, wskazująca osoby wyłonione w konkursie, stanowi ich powołanie w skład rady nadzorczej.

5. Członek rady nadzorczej może być odwołany przez organ, który go powołał, w przypadku:

1) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;

2) działania na szkodę spółki;

3) zaistnienia okoliczności trwale uniemożliwiających sprawowanie funkcji.

6. Rada nadzorcza podejmuje uchwały bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy składu rady.

7. Rada nadzorcza wybiera ze swego grona przewodniczącego.

8. Rada nadzorcza uchwala regulamin określający tryb jej działania.

9. Kadencja rady nadzorczej trwa trzy lata.

10. Zgody rady nadzorczej wymaga:

1) nawiązywanie i rozwiązywanie stosunku pracy z osobami zajmującymi stanowiska kierownicze określone w statucie spółki;

2) zawarcie lub przystąpienie przez spółkę do umowy zbiorowej z przedstawicielami pracowników;

3) zawiązanie bądź przystąpienie do spółki innej niż spółka, o której mowa w art. 26 ust. 1, a także nabycie lub zbycie udziałów albo akcji w takiej spółce;

4) zbycie lub obciążenie nieruchomości.

 

Art. 29. 1. Organami opiniodawczo-doradczymi zarządów i rad nadzorczych mediów publicznych są rady programowe liczące od 12 do 18 osób, które reprezentują społeczne interesy i oczekiwania związane z działalnością programową spółki.

2. Członków rad programowych spółek publicznej radiofonii

i telewizji powołuje Krajowa Rada spośród grona osób legitymizujących się dorobkiem i doświadczeniem w sferze kultury i mediów.

3. Ugrupowania parlamentarne desygnują do rad programowych po jednym przedstawicielu, przy czym łącznie wszyscy wybrani

w tym trybie członkowie stanowią , co najwyżej 1/3 składu każdej rady. Pozostali członkowie składu każdej rady reprezentują stowarzyszenia twórcze, organizacje pozarządowe

i środowiska opiniotwórcze.

4. Organem opiniodawczo-doradczym w sprawach tworzenia

i rozpowszechnienia programu TV Polonia jest rada programowa TV Polonia wybierana na zasadach ogólnych.

5. Kadencja rady programowej trwa 4 lata.

6. Rada programowa podejmuje uchwały zawierające oceny poziomu i jakości programu bieżącego oraz programów ramowych. Uchwały w sprawach programowych, podejmowane większością głosów w obecności co najmniej połowy składu rady, są przedmiotem obrad i postanowień rady nadzorczej oraz podlegają wykonaniu przez zarząd spółki.

7. Członkom rady programowej przysługuje dieta wypłacana przez spółkę w wysokości ustalonej przez Krajową Radę.

8. Zarząd spółki zapewnia członkom rady programowej organizacyjne i finansowe warunki dokonywania ocen poziomu

i jakości wyemitowanego programu, badania jego odbioru oraz zlecania niezależnych badań dotyczących percepcji programu

i jego społecznych skutków

 

Art. 30. 1. Na walnym zgromadzeniu Skarb Państwa reprezentowany jest przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa.

2. Zarząd spółki nie jest związany poleceniami i zakazami ustanowionymi przez walne zgromadzenie, jeżeli dotyczą one treści programu.

3. Zmiana statutu spółki wymaga uprzedniej zgody Krajowej Rady.

 

Art. 31.1. Przychodami spółek, o których mowa w art. 26 ust. 3-5 są wpływy pochodzące:

1) ze środków przekazywanych przez Fundusz Mediów Publicznych;

2) z obrotu prawami do audycji;

3) z reklam i audycji sponsorowanych;

4) z innych źródeł.

2. Akcjonariuszom spółek, o których mowa w art. 26 ust. 3-5, nie przysługuje prawo do udziału w zysku.”;

 

Art. 32. Powołuje się Fundusz Mediów Publicznych, zwany dalej „Funduszem”, który jest państwową osobą prawną. Jego zadaniem jest wspieranie realizacji przez media publiczne zadań, o których mowa w art. 21.

 

Art. 32a. 1. Organami Funduszu są:

1) 3-osobowy zarząd składający się z osób legitymujących się doświadczeniem w dziedzinie finansów i zarządzania desygnowanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa i ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, powoływanych przez Sejm na 5-letnią kadencję;

2) 15-osobowa Rada Funduszu Mediów Publicznych, zwana dalej „Radą Funduszu”, składająca się z osób reprezentujących interes publiczny w mediach, mających doświadczenie w dziedzinie kultury, edukacji i budowy społeczeństwa obywatelskiego. Trzy miejsca w Radzie Funduszu przypadają odpowiednio osobom wskazanym przez Krajową Radę, Sejm i Senat. Pozostałe 12 osób powołuje Krajowa Rada spośród kandydatów zgłoszonych przez:

a) organy kolegialne uczelni akademickich prowadzących studia w dziedzinie mediów,

b) ogólnopolskie stowarzyszenia twórcze posiadające uprawnienia organizacji zbiorowego zarządzania,

c) ogólnopolskie reprezentacje organizacji pozarządowych,

d) związki jednostek samorządu terytorialnego.

 

Art. 32b. 1. Zarząd Funduszu, który podejmuje decyzje kolegialnie, odpowiada za prawidłowość prowadzonej gospodarki finansowej

i efektywne wykorzystanie środków przekazywanych Funduszowi przez budżet państwa.

2. Członkiem zarządu Funduszu może zostać osoba, która

1) posiada obywatelstwo polskiej;

2) ma pełną zdolność do czynności prawnych;

3) korzysta z pełni praw publicznych;

4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

5) wyróżnia się autorytetem, wiedzą i doświadczeniem

w dziedzinie mediów, kultury, edukacji lub społeczeństwa obywatelskiego;

6) posiada co najmniej trzyletni staż pracy na stanowiskach kierowniczych.

3. Prezes Funduszu kieruje jego pracami i reprezentuje fundusz na zewnątrz. Funkcje Prezesa pełni osoba wskazana przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

4. Fundusz składa coroczne sprawozdanie ze swojej działalności Sejmowi i Krajowej Radzie, która uwzględnia je w swoim sprawozdaniu przedkładanym Sejmowi, Senatowi

i Prezydentowi.

5. Odwołanie członka zarządu przez Sejm może nastąpić na skutek:

1) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;

2) stwierdzenia przez Najwyższą Izbę Kontroli lub Komisję Nadzoru Finansowego działania na szkodę finansów publicznych;

3) zaistnienia okoliczności trwale uniemożliwiających sprawowanie funkcji.

6. W miejsce odwołanego członka zarządu właściwy minister niezwłocznie wskazuje kolejna osobę.

 

Art. 32c. 1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji opracowują corocznie w porozumieniu z Krajową Radą plany finansowo-programowe przedsięwzięć w zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 21, wymagających finansowania ze środków publicznych, z uwzględnieniem części kosztów funkcjonowania

i rozwoju tych jednostek.

2. Krajowa Rada określi, w drodze rozporządzenia, terminy przedkładania i zakres planów finansowo-programowych, o których mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie realizacji misji publicznej przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji, a także swobodę nadawców publicznych w kształtowaniu programów.

3. Na podstawie planów, o których mowa w ust. 1, nadawcy publiczni sporządzają wnioski wraz z kosztorysem o przyznanie środków na realizację określonych programów i audycji.

4. Wnioski, o których mowa w ust. 3, wraz z kosztorysem nadawcy publiczni składają do 31 sierpnia roku poprzedzającego emisję programów.

5. W trakcie roku kalendarzowego można składać dwukrotnie wnioski uzupełniające do wcześniej złożonych wniosków.

6. Sprawozdanie z wykorzystania przekazanych środków w danym roku nadawcy składają Funduszowi do 31 stycznia roku następnego.

7. Zarząd Funduszu w porozumieniu z Krajową Radą opracuje

i upublicznia kryteria przyznawania środków ze szczególnym uwzględnieniem charakteru programu i przewidywanej pory emisji.

 

Art. 32d. 1. Rada Funduszu rozpatruje i opiniuje wnioski nadawców publicznych o przyznanie środków publicznych na określone programy i audycje najpełniej realizujące zadania zawarte w art. 21.

2. Rada Funduszu pracuje podczas czterech sesji w ciągu roku, przy czym w lutym dokonuje oceny realizacji zobowiązań nadawców i Funduszu w roku minionym, a w październiku projektuje wydatki na rok przyszły.

3. Odwołania od decyzji Rady Funduszu i spory rozpatruje Zarząd.

4. Kadencja Rady Funduszu trwa 3 lata, po czym po upływie każdego kolejnego roku następuje wymiana 1/3 składu powoływanego przez Krajową Radę.

5. Krajowa Rada niezwłocznie dokonuje uzupełnienia składu Rady Funduszu.

6. Funkcję członka Rady Funduszu można pełnić dwukrotnie. Osoby podlegające rotacji mogą powtórnie kandydować po upływie 3 lat od daty pierwszego powołania

7. Odwołanie członka Rady Funduszu przed upływem jego kadencji może nastąpić wyłącznie w przypadku:

1) skazania prawomocnym wyrokiem Sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;

2) nagminnego nieusprawiedliwionego uchylania się od pełnienia obowiązków;

3) zaistnienia okoliczności trwale uniemożliwiających sprawowanie funkcji.

8. Funkcje koordynatora prac Rady Funduszu przyjmuje osoba desygnowana przez Krajową Radę. Ponadto Rada ze swego grona wybiera 5-osobowe kolegium.

9. Nie można łączyć członkostwa w organach Funduszu

z zatrudnieniem w mediach publicznych lub współpracą

z mediami publicznymi.

10. Obsługę administracyjno-biurową Rady Funduszu zapewnia biuro Zarządu.

 

Art. 32e. 1. Fundusz zasilany jest corocznie kwotą będącą równowartością co najmniej 0,3% wydatków budżetu państwa

i stanowi wydzielona pozycję budżetową zaliczana do wydatków

w dziale 24.

2. Rada Funduszu i Zarząd Funduszu, rozpatrując i przyznając środki finansowe, kieruje się generalna zasadą: 40% - TVP SA, 20% - Polskie Radio SA; 23% - spółki telewizji regionalnej; 12% spółki radiofonii regionalnej.

3. W przypadku regionalnych spółek radiowych i telewizyjnych każda z nich ma prawo o ubieganie się o kwotę proporcjonalnie przypadającą na dwie spółki, które się połączyły.

4. Rezerwę uruchamianą dla sfinansowania wyjątkowych wydarzeń i przedsięwzięć trudnych do zaplanowania w IV kwartale roku minionego stanowi 5% środków, którymi dysponuje Fundusz.

5. Do 5% środków, którymi dysponuje Fundusz, może stanowić środki niewygasające niezbędne dla realizacji długofalowych programowych przedsięwzięć nadawców publicznych przekraczających rok budżetowy.

6. Rada Funduszu, rozpatrując wnioski nadawców publicznych

o finansowanie ze środków publicznych, kieruje się oceną stopnia rzetelności w realizacji zadań zawartych w art. 21.

 

Art. 32f. 1. Spółki, o których mowa w art. 26 ust. 35, są obowiązane do określenia w dokumentacji, o której mowa w art. 10 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, Nr 157, poz. 1241 i Nr 165,

poz. 1316 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278), zasada rachunkowości, w tym zakładowego planu kont, w sposób zapewniający ujęcie w księgach rachunkowych przychodów i związanych z nimi kosztów odrębnie w odniesieniu do działalności, o której mowa w art. 21 ust. 1 oraz pozostałej działalności, a także metod przypisywania kosztów i przychodów do poszczególnych rodzajów prowadzonej działalności.

2. Obowiązek, o którym mowa w ust.1, nie narusza obowiązków w zakresie rachunkowości i sprawozdawczości wynikających z odrębnych przepisów.

3. Krajowa Rada określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia dokumentacji, o której mowa w ust. 1 oraz sposób sporządzenia sprawozdań, o których mowa w art. 32c ust. 6, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia przestrzegania zasad jawności i przejrzystości wykorzystania środków budżetowych, w sposób niezakłócający konkurencyjności na rynku.”.

 

Art. 2. 1. Termin składania pierwszych wniosków, o których mowa w art. 32c ust. 3 i 4 przesuwa się na 30 września 2016 roku.

2. Do postępowań wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

 

Art. 3. Ustawa z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1204 oraz z 2015 r. poz. 1324) traci moc obowiązującą z dniem wejścia w życie ustawy.

 

Art. 4. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r. z wyjątkiem art. 26 ust. 3 pkt 2, art. 32 i art. 32b, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2016 roku.

 

 

[1] Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. 1138 i 1146 oraz z 2015 r. poz. 1255, 1333, 1339 i 1777.

 

[2] Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 978, 1166, 1259

i 1844).

 

UZASADNIENIE

1. Potrzeba i cel wydania ustawy

Media publiczne podlegają zarówno generalnym regulacjom zwłaszcza wynikającym z dyrektyw europejskich, jak i regułom nowej ustawy określającej specyficzne prawa i obowiązki instytucji publicznej służącej całemu społeczeństwu we wspólnym, narodowym interesie. Projektowana ustawa ma na celu nowelizację ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz.U. z 2015 r., poz. 1531, z późn. zm.) polegającą na nowatorskim ujęciu mediów publicznych i podkreśleniu wyjątkowego charakteru ich zadań.

2. Rzeczywisty stan w dziedzinie, która ma być unormowana i różnica pomiędzy dotychczasowym a projektowanym stanem prawnym

W stosunku do obecnych uregulowań zawartych w rozdziale o mediach publicznych ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, w przedkładanym projekcie nie ulega zmianie definicja misji publicznej, będącej istotą funkcjonowania publicznego radia i telewizji. Nieco inaczej natomiast w art. 21 ust. 2 projektu ustawy są formułowane zadania służące realizacji tej misji. Po pierwsze stanowią one katalog otwarty i odwołują się do pojęć podstawowych typu: „społeczeństwo obywatelskie”, „debata publiczna”, „tożsamość narodowa”, z których łatwo wyprowadzić konkretne i różnorodne treści programowe obejmujące całe spektrum tematyki społeczno-gospodarczej. Po drugie – szczególne miejsce wśród tych zadań przypada roli edukacyjnej kulturotwórczej mediów publicznych. Po trzecie nie mają to być media odtwórcze, stąd obowiązek rozwoju różnorodnych form polskiej twórczości audiowizualnej.

Autorzy projektu nie widzą potrzeby zmiany obecnej formy prawno-organizacyjnej mediów publicznych. W ustawie znajduje się wystarczająco silna blokada ewentualnych kłopotów związanych z funkcjonowaniem w postaci jednoosobowej spółki Skarbu Państwa. Publiczne radio i telewizja ani nie może upaść (art. 26 ust. 2 projektu ustawy), ani nie musi istnieć jedynie dla zysku (art. 31 ust. 2 projektu ustawy). Odmiennie w stosunku do obecnych przepisów uregulowano usamodzielnienie oddziałów regionalnych telewizji publicznej i przekształcenie ich na wzór publicznego radia w samodzielne spółki. Zdając sobie jednak sprawę z realiów finansowych projektodawcy ustawy dopuszczają możliwość łączenia regionalnych spółek radiowych i telewizyjnych (art. 26 ust. 5 projektu ustawy) z zachowaniem odrębności programowej.

W projekcie nie ulega zmianie obecna procedura powoływania władz mediów publicznych. Po pierwsze - nie może być zgody na wyłączenie z tego procesu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, konstytucyjnego organu stojącego na straży wolności słowa, prawa do informacji i interesu publicznego w radiu i telewizji. Po drugie konieczne jest zachowanie kadencyjności organów spółki, a ewentualne odwołanie członka zarządu lub rady nadzorczej może nastąpić jedynie w wyniku zaistnienia jasno określonych w ustawie okoliczności. Otwarte, jawne konkursy na członków zarządu bądź rady nadzorczej są najlepszą metodą na zminimalizowanie politycznych wpływów i nacisków na media publiczne, a każda forma mianowania tych osób oznacza powrót do praktyk sprzed 1989 r. i czasów partyjnego Radiokomitetu. Gwarancją oddzielającą media publiczne od bieżącej gry politycznej jest taki sposób wyłaniania członków rad nadzorczych spośród kandydatów zgłaszanych przez organy kolegialne uczelni akademickich.

Istotnym elementem projektu ustawy jest nowy sposób finansowania mediów publicznych. Abonament jako danina płacona od posiadania odbiornika radiowego lub telewizyjnego jest instrumentem zdecydowanie przestarzałym i nieskutecznym. Ponadto szeroki katalog osób zwolnionych z obowiązku płacenia abonamentu znacznie uszczupla potencjalną wielkość wpływów. Od lat trwają poszukiwania innego sposobu publicznego finansowania mediów publicznych. Mimo wielu koncepcji ustanowienia nowej opłaty audiowizualnej, żadne z rozwiązań nie wydawało się być dość powszechnym lub sprawiedliwym. Nie ulega wątpliwości, że najpełniej tym wymogom odpowiadają środki gromadzone w budżecie państwa zasilanym pieniędzmi wszystkich bez wyjątku obywateli. I dlatego autorzy projektu proponują utworzenie w formie państwowej osoby prawnej Funduszu Mediów Publicznych, na który corocznie będzie przekazywane co najmniej 0,3% wydatków budżetu państwa. Sam Fundusz poprzez swoją Radę składająca się z przedstawicieli środowisk twórczych, samorządowych i obywatelskich jest gwarantem uspołecznienia procesu finansowania misji mediów publicznych, a równocześnie odcina te media od decyzji stricte politycznych. Rada będzie również oceniała wnioski nadawców publicznych i przydzielała granty, a sama z kolei będzie odpowiadała przed Krajową Radą Radiofonii i Telewizji oraz Sejmem z podjętych decyzji.

Jeśli powyższe rozwiązanie uzyska akceptację Parlamentu i Prezydenta, będzie można mówić o rewolucji w podejściu do mediów publicznych. Bez dodatkowych obciążeń finansowych dla ludzi, bez biurokratycznej mitręgi ewentualnych poborców nowej opłaty audiowizualnej, uzyskamy pewne i stabilne źródło finansowania zadań stawianych mediom publicznym a jednocześnie oddamy większość istotnych dla nich decyzji w ręce twórców i działaczy obywatelskich. Wprowadzenie tego typu finansowania umożliwi powolne ograniczenie reklam, co także jest stałym postulatem większości widzów i słuchaczy. Ich całkowite wyeliminowanie nie jest w tej chwili możliwe, niemniej wprowadzenie w jednej z anten ogólnopolskich kilkugodzinnej „ciszy reklamowej” posłuży zarówno jakości nadawanego programu, jak i będzie uczciwą rekompensatą dla nadawców komercyjnych, którzy z pomocy publicznej nie korzystają.

3. Przewidywane skutki społeczne, gospodarcze, finansowe i prawne i źródła finansowania

Projektowana ustawa wywoła pozytywne skutki społeczne, gdyż odpowiada na wieloletnie postulaty zarówno środowisk kulturalnych jak i samorządowych, by uwolnić media regionalne od swoistego wpływów, także finansowych, wobec centrali. Lokalność i regionalizm mogą stanowić główną siłę mediów publicznych na rynku usług audiowizualnych i główny ich atut w zderzeniu z konkurencją.

4. Źródła finansowania, jeżeli projekt niesie obciążenia dla budżetu państwa lub jednostek samorządu terytorialnego

Trudno precyzyjnie określić skalę wydatków budżetowych, bo te zależą od wielkości budżetu. W roku 2016 byłoby to ok. 1 040 mln zł, w roku 2017 może być więcej, ale i mniej. Ważne, że w każdej sytuacji mówimy o kwotach znacznie wyższych od obecnie uzyskiwanych z opłat abonamentowych. Projekt ustawy nie ma natomiast wpływu na budżety jednostek samorządu terytorialnego. Przepisy końcowe dotyczące wejścia w życie ustawy uwzględniają zarówno procedurę uchwalania budżetu państwa, jak i dają czas na rozmowy z Unią Europejską.

5. Założenia projektów podstawowych aktów wykonawczych

Projekt ustawy przewiduje wydanie aktów wykonawczych. W pierwszym z rozporządzeń Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji określi tryb postępowania w związku z prezentowaniem i wyjaśnianiem w publicznej radiofonii i telewizji polityki państwa przez naczelne organy państwowe. W szczególności wskaże organy, które będą mogły w programach publicznej radiofonii i telewizji w sposób bezpośredni prezentować oraz wyjaśniać politykę państwa. Określą sposób nieodpłatnego przygotowania i rozpowszechniania, długość i sposób wyodrębnienia tych wystąpień przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji w programach ogólnokrajowych i regionalnych, we wskazanym paśmie emisji. Ponadto rozporządzenie będzie określać w jakim czasie przed emisją właściwa jednostka publicznej radiofonii i telewizji powinna zostać powiadomiona o zamiarze wystąpienia, przewidywanym czasie jego trwania oraz wskazanym paśmie emisji, kto ponosi odpowiedzialność za treść wystąpień oraz jakie są zasady ich prezentowania i emisji w okresie rozpowszechniania audycji wyborczych.

Kolejnym aktem wykonawczym, którego wydanie przewiduje projekt ustawy jest rozporządzenie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji określające sposób postępowania w związku z przedstawianiem w programach publicznej radiofonii i telewizji stanowisk partii politycznych, związków zawodowych i związków pracodawców w węzłowych sprawach publicznych, w szczególności:

- formę prezentowania w programach publicznej radiofonii i telewizji, np.: dyskusji, analiz, oświadczeń i wypowiedzi, wydarzeń związanych z działalnością partii politycznych, związków zawodowych i związków pracodawców, ewentualnie innych zwyczajowo przyjętych form wyrazu przez przedstawicieli i organy partii politycznych, związków zawodowych i związków pracodawców,

- sposób przedstawiania wyżej wymienionych stanowisk przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji (rzetelność, pluralizm, umożliwienie przedstawienia różnorodnych stanowisk),

- obowiązek przygotowywania i rozpowszechniania audycji informujących o bieżących wydarzeniach publicznych oraz o stanowiskach partii politycznych, związków zawodowych i związków pracodawców w węzłowych sprawach publicznych,

- okres, czas trwania i godziny emisji ww. audycji radiowych i telewizyjnych,

- jakim partiom, jakim związkom zawodowym i związkom pracodawców przysługuje udział w przedmiotowych audycjach,

- sposób, formę i czas składania przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji sprawozdań kwartalnych z realizacji wyżej wymienionych obowiązków.

Ponadto KRRiT określi w rozporządzeniu wzór sprawozdania z realizacji obowiązków przedstawiania przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji stanowisk partii politycznych, związków zawodowych i związku pracodawców.

KRRiT została także upoważniona do określenia w drodze rozporządzenia trybu postępowania związanego z nieodpłatnym informowaniem w programach jednostek publicznej radiofonii i telewizji o prowadzonej przez organizacje pożytku publicznego nieodpłatnej działalności pożytku publicznego, w szczególności do określenia:

- miejsca i sposobu przygotowania emisji audycji,

- czasu przeznaczonego na rozpowszechnianie audycji,

- warunków technicznych nagrania, jakim powinny odpowiadać audycje,

- terminu dostarczania jednostce publicznej radiofonii i telewizji nagrań przed ich emisją,

- jakie materiały zalicza się do czasu rozpowszechniania audycji,

- szczegółowych zasad przygotowania oraz rozpowszechniania audycji, a zwłaszcza kryteriów podziału czasu rozpowszechniania audycji między organizacje pożytku publicznego prowadzące nieodpłatną działalność pożytku publicznego, dokonywane jest przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji po konsultacji z przedstawicielami wskazanymi przez Radę Działalności Pożytku Publicznego,

- zasad składania przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji sprawozdań z realizacji obowiązków objętych przedmiotem rozporządzenia.

KRRiT została także upoważniona w projektowanej ustawie do określenia w drodze rozporządzenia regulaminu konkursu na kandydatów na członków zarządu spółki "Telewizja Polska - Spółka Akcyjna", spółki "Polskie Radio - Spółka Akcyjna" oraz spółek radiofonii regionalnej, a w szczególności:

- sposobu ogłaszania, organizacji i trybu przeprowadzania wyżej wymienionego konkursu,

- wzoru oświadczenia kandydata na członka zarządu spółki "Telewizja Polska - Spółka Akcyjna", spółki "Polskie Radio - Spółka Akcyjna" oraz spółek radiofonii regionalnej,

- sposobu ogłaszania wyników konkursu.

KRRiT została także zobowiązana do określenia w drodze rozporządzenia regulaminu konkursu na członków rad nadzorczych spółki "Telewizja Polska - Spółka Akcyjna", spółki "Polskie Radio - Spółka Akcyjna" oraz spółek radiofonii regionalnej,

a w szczególności:

- sposobu ogłaszania, organizacji i trybu przeprowadzania konkursu na członków rad nadzorczych spółki "Telewizja Polska - Spółka Akcyjna", spółki "Polskie Radio - Spółka Akcyjna" oraz spółek radiofonii regionalnej,

- sposobu zgłaszania kandydatów na członków rad nadzorczych spółki "Telewizja Polska - Spółka Akcyjna", spółki "Polskie Radio - Spółka Akcyjna" oraz spółek radiofonii regionalnej,

- regionów działania spółek radiofonii regionalnej,

- oświadczenia kandydata na członka rady nadzorczej,

- sposobu ogłaszania wyników konkursu.

KRRiT ma określić w drodze rozporządzenia terminy przedkładania oraz zakres planów finansowo-programowych przedsięwzięć w zakresie realizacji misji publicznej opracowywanych przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji, a w szczególności:

- terminy przedkładania przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji planów finansowo-programowych przedsięwzięć w zakresie realizacji zadań wymagających finansowania ze środków publicznych,

- zakres planów finansowo-programowych.

Projektodawcy przewidują również określenie przez KRRiT w drodze rozporządzenia sposobu prowadzenia przez spółki publicznej radiofonii i telewizji dokumentacji w oparciu o zasady rachunkowości oraz sposobu sporządzania sprawozdań składanych przez zarządy tych spółek Krajowej Radzie Radiofonii

i Telewizji, a w szczególności:

- sposobu prowadzenia dokumentacji przez spółki publicznej radiofonii i telewizji

w oparciu o zasady rachunkowości,

- sposobu sporządzania: rocznych i kwartalnych sprawozdań ze sposobu wykorzystania przyznanych środków, kwartalnych sprawozdań dotyczących kosztów poniesionych na działalność oraz ich wzorów.

6. Konsultacje społeczne

Należy zakładać, że zgodnie z art. 34 ust. 3 Regulaminu Sejmu Marszałek Sejmu przed skierowaniem do pierwszego czytania skieruje niniejszy projekt ustawy do konsultacji w trybie i na zasadach określonych w odrębnych ustawach.

7. Ocena zgodności projektu z prawem Unii Europejskiej

Projektowana zmiana nie jest sprzeczna z prawem Unii Europejskiej, niemniej jednak inny system finansowania niż obowiązujący w momencie wstępowania Polski do UE będzie wymagał uzgodnień z Komisją Europejską. Argumentem przemawiającym za zgodą na tego typu pomoc publiczną jest ograniczenie emisji reklam.