wtorek, 02 sierpień 2016

Interpelacja nr 4968 i odpowiedź w sprawie konsekwencji wydania interpretacji ogólnej prawa podatkowego w zakresie stawki VAT na dania gotowe

Do ministra finansów.

W dniu 24 czerwca 2016 r. została wydana ogólna interpretacja prawa podatkowego, sygn. PT1.050.3.2016.156, dotycząca zasad opodatkowania sprzedaży (na wynos) dań gotowych. Interpretacja ta w diametralny sposób zmienia podejście do opodatkowania gastronomii, jednocześnie przekreślając kilkuletni dorobek orzeczniczy i klasyfikacyjny, a zarazem stawiając polskich podatników w sytuacji nielogicznej i niezwykle ryzykownej pod kątem dalszego prowadzenia biznesu. Może się bowiem okazać, że podatnicy ci (również mali przedsiębiorcy prowadzący jednoosobowe działalności gospodarcze), przez kilka ostatnich lat działali w stanie permanentnej i nieświadomej zaległości podatkowej, która nie była kwestionowana na etapie kontroli skarbowej. Przez kilkanaście ostatnich lat Minister Finansów odmawiał interpretowania klasyfikacji statystycznych, ponieważ nie jest właściwym do tego organem; tymczasem przedmiotowa interpretacja ogólna prawa podatkowego stanowi faktycznie klasyfikację statystyczną (nie ma tam interpretacji przepisów podatkowych, a wyłącznie wskazanie, w jaki sposób klasyfikować określone produkty dla celów statystycznych).

W związku z powyższym, pozwalam sobie skierować do Ministra Finansów następujące pytania:
1. Czy zmiana podejścia Ministerstwa Finansów oznacza, że od tej pory Minister Finansów będzie wspierał podatników w dokonywaniu klasyfikacji statystycznych?
2. Jak mają zachowywać się podatnicy, którzy w przeszłości uzyskiwali od Ministra Finansów interpretacje indywidualne, w których odmawiano im dokonania klasyfikacji statystycznej produktów sprzedawanych w ramach działalności gastronomicznej, nakazując samodzielną klasyfikację (w praktyce brak było organu, który przeprowadziłby taką klasyfikację w sposób pełny i jednoznaczny), a teraz takiej klasyfikacji statystycznej dokonano?
3. Jak mają zachować się podatnicy, którzy jednak posiadają klasyfikacje statystyczne, w których Główny Urząd Statystyczny klasyfikuje ich produkty do grupowania 10.85.1 PKWiU i czy ich również dotyczy przedmiotowa interpretacja ogólna?
4. Czy przedmiotowa interpretacja dotyczy tylko dań gotowych (tj. kanapek z wkładem mięsnym, frytek, itd.) czy też w ocenie Ministerstwa Finansów, każda sprzedaż towaru w ramach działalności gastronomicznej powinna być opodatkowana 8% stawką VAT (z wyłączeniem dla napojów), gdyż sprzedaż towaru jest poprzedzona przygotowaniem (np. soki są wyciskane na miejscu – czy w związku z tym też powinny być klasyfikowane do grupowania 56 PKWiU)?
5. Czy służby fiskalne będą teraz kontrolować podatników, którzy przez ostatnich kilka lat działali w zaufaniu do państwa prawa, a teraz uzyskali interpretację, że to państwo „zmienia zdanie” albo też przez kilka ostatnich lat „miało takie zdanie, ale go nie wypowiedziało”?
6. Czy oszacowano, jakie potencjalne skutki finansowe wydana interpretacja ogólna może mieć dla branży gastronomicznej (jakie są kwoty potencjalnych zaległości podatkowych i czy fiskus zamierza po nie sięgnąć)?
7. Czy Ministerstwo Finansów analizowało, jak ta interpretacja ogólna wpłynie na inne branże gospodarki i czy możliwe jest zastosowanie wniosków z przedmiotowej interpretacji ogólnej do działalności prowadzonej w innych branżach gospodarki?
8. Jak – w ocenie Ministerstwa Finansów – mają funkcjonować drobni przedsiębiorcy, którzy z jednej strony, nie mają środków finansowych na doradców, a z drugiej, nie mogą zwrócić się do administracji publicznej o odpowiednie klasyfikacje czy interpretacje (bo te odmawiają wydania takich klasyfikacji czy interpretacji); czy aparat skarbowy zamierza kontrolować drobnych przedsiębiorców, którzy stosowali 5% stawkę VAT do swojej sprzedaży, bez żadnych interpretacji podatkowych, a w zaufaniu do administracji publicznej i wzorując się na dużych podmiotach funkcjonujących na rynku, i egzekwować zaległości podatkowe?
9. Czy planowane jest stworzenie instytucji wiążących klasyfikacji statystycznych, żeby polscy podatnicy nie działali z permanentnym ryzykiem zmiany (niesankcjonowanej) klasyfikacji statystycznych, a przez to zaległości podatkowej?

Zgłaszający: Izabela Leszczyna

 

Odpowiedź na interpelację nr 4968 w sprawie konsekwencji wydania interpretacji ogólnej prawa podatkowego w zakresie stawki VAT na dania gotowe

Interpretacja z dnia 24 czerwca br. znak: PT1.050.3.2016.156 (Dz. Urz. Ministra Finansów    z dnia 1  lipca  2016  r.  poz.  51)  dotyczy  kwestii  stosowania  właściwej  stawki  podatku  od towarów i usług dla sprzedaży posiłków i dań przez placówki gastronomiczne na tle art. 41 ust. 2a w związku z poz. 28 załącznika nr 10 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku    od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późń. zm.) - dalej: „ustawa o VAT” oraz § 3 ust. 1 pkt 1 w związku z poz. 7 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia  2013 r.  w  sprawie  towarów   i  usług,  dla  których  obniża  się  stawkę  podatku   od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek  obniżonych  (Dz.  U.  z  2013  r.,  poz. 1719, z późń. zm.) - dalej: „rozporządzenie w sprawie stawek VAT”, w kontekście kwalifikowania tej sprzedaży jako dostawy towarów lub świadczenia usług w rozumieniu    art. 7 i 8 ustawy o VAT.

Istotne tu jest, że określona wysokość stawki podatku na towary i usługi wynika z przepisów prawa, w szczególności ustawy o VAT oraz rozporządzenia w sprawie stawek VAT,  natomiast dokonanie interpretacji tych przepisów nie składa się na proces stanowienia prawa, a jest jedynie – jak sama nazwa tej instytucji wskazuje – jego interpretacją dokonaną przez Ministra Finansów.

Należy zauważyć,  że ustawa o VAT dla potrzeb określenia właściwej stawki tego podatku    w określonych w ustawie sytuacjach odwołuje się do klasyfikacji statystycznych. Zgodnie      z art. 5a ustawy o VAT towary lub usługi będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. W szczególności jest to klasyfikacja określona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.) - dalej: „rozporządzenie PKWiU”.

W przedmiotowej interpretacji szczegółowo wyjaśniono zasady dotyczące stosowania 5% stawki  VAT  na  gotowe  posiłki  i  dania  -  PKWiU  ex  10.85.1  oraz  8%  stawki  VAT    na sklasyfikowane w PKWiU 56 usługi związane z wyżywieniem. Nie dokonuje ona klasyfikacji poszczególnych towarów i usług, a tylko wskazuje na zasady, mające znaczenie dla dokonania takiej klasyfikacji, wynikające z zasad metodycznych PKWiU oraz wyjaśnień do klasyfikacji statystycznych. Na marginesie zauważam, iż kwestie z tym związane były konsultowane z Głównym Urzędem Statystycznym.

Istotne  jest  również,  że  wydanie  przedmiotowej  interpretacji  było  wynikiem  sygnałów   o składaniu wniosków o wydanie interpretacji indywidualnych, w których wnioskodawcy zadając pytanie o prawidłowość stosowanej stawki w odniesieniu do wykonywanych czynności, w opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego uznawali, że dokonują sprzedaży dań gotowych zaklasyfikowanych w grupowaniu PKWiU 10.85.1 - gotowe posiłki  i dania, podczas gdy istniały przesłanki do stwierdzenia, że wykonywane przez nich  czynności powinny być klasyfikowane jako usługi związane z wyżywieniem (PKWiU ex 56). W tym kontekście należy zauważyć, że ustalanie przez organy podatkowe klasyfikacji statystycznej dla towarów lub usług, objętych wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej oznaczałoby de facto nieuprawnione kreowanie przez te organy stanu faktycznego, którego dotyczy ten wniosek.

Należy tu wskazać, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska     w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Podany we wniosku stan faktyczny jest dla organu podatkowego wiążący. Organy podatkowe nie są bowiem uprawnione do dowodowego ustalania i weryfikowania stanu faktycznego dochodzonej   przez   wnioskodawcę   interpretacji   indywidualnej   (tak   orzekał   NSA  m.in. w wyrokach: z dnia 7 stycznia 2009 r. sygn. akt II FSK 1408/07, z dnia 10 marca     2010 r. sygn. akt II FSK 1557/08, z dnia 29 lipca 2010 r. sygn. akt II FSK 944/10, z dnia 10 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FSK 682/13).

Zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych   w załączniku do rozporządzenia PKWiU, zaliczenie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta  (względnie  usługodawcy).  Wynika  to  z  faktu,  że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do dokonania takiej kwalifikacji, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Podkreślenia jednak wymaga, że dokonana przez producenta (usługodawcę) klasyfikacja nie może naruszać zasad budowy i logiki struktury PKWiU. W razie trudności przy zaliczaniu wyrobu  (towaru)  lub   usługi  do  odpowiedniego  grupowania  PKWiU  można   wystąpić   w tej sprawie do organów statystycznych. Procedury udzielania informacji w sprawie standardów klasyfikacyjnych (w tym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) określa Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11).

Ponieważ, jak zauważono wcześniej, upoważnione do wydawania interpretacji indywidualnych organy nie mają możliwości kwestionowania przedstawionego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, w wydawanych interpretacjach indywidualnych przyjmowały zatem stanowisko „klasyfikacyjne” wskazane przez wnioskodawców. Ocena prawno-podatkowa przedstawionego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oparta jest bowiem na założeniu, że przedstawiona klasyfikacja statystyczna jest prawidłowa.

Podatnicy otrzymujący takie interpretacje, którzy nie uwzględniali powyższego zastrzeżenia, nie mogą korzystać z waloru ochronnego interpretacji indywidualnej. Zastosowanie się bowiem do interpretacji indywidualnej wydanej w odniesieniu do stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) odbiegającego od stanu rzeczywistego w sposób mający wpływ na ocenę skutków prawnopodatkowych nie chroni podatnika w myśl zasad wynikających z art. 14k-14m Ordynacji podatkowej (vide: wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2013 r. sygn. akt I FSK 222/12, z dnia 13 grudnia 2012 r. sygn. akt I FSK 100/12, czy z dnia 16 maja 2012 r. sygn.  akt I FSK 1032/11).

Stąd w trosce o podatników, którzy nieprawidłowo klasyfikowali swoje świadczenia, Minister Finansów wydał przedmiotową interpretację ogólną.

Mając na uwadze powyższe, w mojej ocenie, nieuzasadnione jest stwierdzenie, że wydana interpretacja zmienia sposób podejścia do opodatkowania gastronomii.

Odnosząc się szczegółowo do pytań Pani Poseł uprzejmie informuję:

Jak już zaznaczyłem przedmiotowa interpretacja ogólna nie stanowi opinii klasyfikacyjnej dotyczącej konkretnej usługi, czy towaru. Wskazano w niej natomiast na zasady dotyczące klasyfikacji towarów i usług wymienionych w poz. 28 załącznika nr 10 do ustawy o VAT oraz poz. 7 załącznika do rozporządzenia w sprawie stawek VAT.

Należy podkreślić, iż Minister Finansów nie zmienił podejścia, co do wskazywanych przez zainteresowanych we wnioskach o wydanie interpretacji indywidualnych klasyfikacji dostawy towarów lub świadczonych usług do poszczególnych grupowań PKWiU. Tak jak dotychczas, w sytuacji gdy zainteresowany dokona kwalifikacji dostawy towarów lub świadczonych usług do poszczególnych grupowań PKWiU, organ upoważniony do wydawania indywidualnych interpretacji podatkowych potraktuje tę kwalifikację jako element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a co za tym idzie klasyfikacja ta nie będzie weryfikowana w postepowaniu interpretacyjnym. Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, np. NSA w wyroku z 7 marca 2016 r., sygn. akt I FSK 1031/14 wskazał

„Co do zasady (…) klasyfikacja statystyczna jest elementem stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę i nie powinna być weryfikowana w postępowaniu interpretacyjnym. (…) Skoro wnioskodawca zakwalifikował swoją działalność do określonego grupowania PKWiU, to organ nie jest władny w tym postępowaniu dokonywać własnych ustaleń. Takie  uprawnienia będzie miał dopiero w ewentualnym postępowaniu podatkowym” (vide również: wyroki NSA z 6 sierpnia 2014 r., sygn. akt I FSK 1298/13 i z dnia 9 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 750/11).

Zatem Minister Finansów w postępowaniu interpretacyjnym, jako interpretator nie przeprowadza postępowania dowodowego, a jego rozstrzygnięcie bazuje tylko i wyłącznie na opisie stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego (w tym klasyfikacji PKWiU) przedstawionego, przez zainteresowanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2012 r. poz. 591, z późn. zm.) centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach statystyki jest Prezes Głównego Urzędu Statystycznego wykonujący   swoje   zadania   przy   pomocy   służb   statystyki   publicznej.   W   związku   z powyższym interpretacja standardów klasyfikacyjnych nie należy do właściwości Ministra Finansów. Dlatego też w interpretacji ogólnej wskazano, że w razie trudności przy zaliczaniu wyrobu (towaru) lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, podatnicy mogą skorzystać z obowiązujących procedur udzielania informacji w sprawie standardów klasyfikacyjnych (w tym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług).

Podkreślić również należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi

do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b

§ 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W tym miejscu należy zaznaczyć, iż w sytuacji gdy w postępowaniu interpretacyjnym stanowisko     organu upoważnioneg do wydawania interpretacji   indywidualnych uzależnione jest  od  podanej  przez  Wnioskodawcę  klasyfikacji  towarów lub usług do odpowiedniego grupowania PKWiU, co do zasady, interpretacje takie zawierały stosowne zastrzeżenia i informacje o ww. Komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych.

Nie mogę się zatem zgodzić z twierdzeniem, że nie było organu, który przeprowadziłby klasyfikację w sposób pełny i jednoznaczny.  To  od  woli  podatników  uzależnione  było, czy chcą uzyskać opinię klasyfikacyjną i czy będą chcieli zastosować się do niej.

Jednocześnie informuję, że nie dysponuję informacjami, które potwierdzałyby istnienie nieprawidłowych opinii klasyfikacyjnych. Mogły natomiast występować sytuacje, w których we wnioskach o wydanie takich opinii nie podawano pełnego opisu czynności, o których sklasyfikowanie  wnioskowano,  albo  też  podatnicy  nie  zgadzali  się  ze  znaną  im  opinią   i dokonywali „własnej” klasyfikacji pomijając zasady, na których opiera się PKWiU.

W sytuacji zaś gdy przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego nie odpowiada rzeczywistości (a tym samym  przedstawiona     klasyfikacja PKWiU dotyczy odmiennego stanu  faktycznego), i zainteresowany stosuje się do interpretacji podatkowej wydanej w takich okolicznościach, musi liczyć się z konsekwencjami ewentualnych kontroli podatkowych lub kontroli skarbowych.

Wszelkie   rozbieżności   pomiędzy   stanem   rzeczywistym,   a   zawartym   we   wniosku     o wydanie interpretacji opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego mogą zostać ujawnione jednak generalnie dopiero w wyniku przeprowadzonej u danego podatnika kontroli skarbowej lub podatkowej, a w konsekwencji dopiero po jej przeprowadzeniu może być oceniany przez organy podatkowe (kontrolne) zakres ochrony przysługującej temu podatnikowi z tytułu wydania na jego rzecz interpretacji indywidualnej. W przypadku ustalenia, iż przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego różni się od stanu rzeczywistego (w tym w zakresie prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji czynności do odpowiedniego grupowania PKWiU - 10.85 – „Gotowe posiłki i dania”) w sposób mający wpływ na ocenę skutków prawnopodatkowych w podatku VAT, wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych, o których mowa w art. 14k i 14m Ordynacji podatkowej.

Odnosząc się do kwestii „adresatów” interpretacji ogólnej z dnia 24 czerwca 2016 r. należy wyjaśnić, iż dotyczy ona wszystkich podmiotów, których działanie wpisuje się w zagadnienie opisane w interpretacji ogólnej. Innymi słowy jeżeli jakiś podmiot wykonuje czynności tożsame z tymi opisanymi, w interpretacji ogólnej to stosując się do tej interpretacji ogólnej będzie przysługiwała mu ochrona wynikająca z art. 14k-14m Ordynacji podatkowej.

Jak wcześniej zaznaczyłem przedmiotowa interpretacja nie stanowi opinii klasyfikacyjnej dotyczącej konkretnego towaru, czy też usługi, a jedynie wytyczne interpretacyjne jak rozumieć obowiązujące przepisy. Dotyczy ona zatem ogólnie wszystkich czynności wykonywanych przez placówki gastronomiczne.

Należy zauważyć, iż sytuacja podatników (po wydaniu interpretacji ogólnej z 24 czerwca 2016 r.), którzy wskazali we wnioskach o wydanie interpretacji indywidualnych, że ich działalność mieści się w grupowaniu PKWiU - 10.85 – „Gotowe posiłki i dania”, i wskazanie to jest zgodne z rzeczywistością, nie uległa żadnej zmianie albowiem kwestia ta nie budziła wątpliwości.

Odnosząc się do kwestii kontroli podatników oczywistym jest, iż, jak już była mowa  powyżej, każdy podmiot, który przedstawił we wniosku o wydanie interpretacji  indywidualnej stan faktyczny/zdarzenie przyszłe (którego elementem jest kwalifikacja towarów lub usług do PKWiU   nieodpowiadająca   rzeczywistości)   musi   liczyć   się z konsekwencjami takich kontroli, w tym braku ochrony, o której mowa w art. 14k-14m Ordynacji podatkowej. W tym miejscu należy podkreślić również, że z ochrony wynikającej z ww. przepisów mogą ewentualnie korzystać tylko adresaci interpretacji indywidualnych.

W odniesieniu do ewentualnych skutków finansowych, jakie może mieć wydana interpretacja, należy zauważyć, iż nie jest możliwe oszacowanie takich skutków, bowiem aby podjąć się ich określenia należałoby przyjąć np. założenie, że wszyscy podatnicy z branży gastronomicznej stosowali niewłaściwą stawkę podatku, podczas, gdy takie założenie byłoby obarczone błędem, bowiem nawet w publikacjach jakie ukazały się po wydaniu przedmiotowej interpretacji cytowano podatników, którzy oświadczali, że cały czas stosują prawidłową 8% stawkę podatku VAT.

W mojej ocenie wydana interpretacja ogólna nie powinna wpłynąć na inne branże gospodarki, może natomiast poprawić konkurencyjność w branży gastronomicznej przyczyniając się do tego, że wszyscy uczestnicy tego rynku będą stosowali taką samą stawkę podatku w odniesieniu do takich samych czynności.

Odnosząc się do kwestii zwracania się do administracji publicznej o odpowiednie klasyfikacje i interpretacje informuję, że w mojej ocenie wymogi formalne dotyczące udzielenia zarówno opinii klasyfikacyjnej, jak i interpretacji indywidualnej nie są skomplikowane. Co do zasady sprowadzają się one do opisu tego co robi (zamierza zrobić) wnioskodawca, a dodatkowo      w przypadku interpretacji indywidualnej do zadania pytania dotyczącego skutków podatkowych i przedstawienia własnego stanowiska w tej sprawie.

W odniesieniu do interpretacji indywidualnych należy wskazać, iż zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Składając ww. wniosek zainteresowany zobowiązany jest w ciągu 7 dni od dnia złożenia wniosku wnieść opłatę w wysokości 40 zł. Kwota ta, w mojej opinii, nie jest kwotą wygórowaną, i z pewnością także drobni przedsiębiorcy są w stanie ponieść jej ciężar. Ponadto, jak zauważyłem, wypełnienie wniosku również nie powinno drobnym przedsiębiorcom nastręczyć poważnych problemów, a nawet jeśli zainteresowany uzyskaniem interpretacji indywidualnej popełni błąd formalny zostanie on wezwany przez właściwy organ do uzupełnienia wniosku. Istotne jest jedynie aby zrobił   to w określonym terminie.

Z przedstawionych wyżej informacji wynika, że problem, którego dotyczy przedmiotowa interpretacja ogólna nie  jest  związany  z  ryzykiem  zmiany  klasyfikacji  statystycznych,  lecz z dokonaniem właściwej klasyfikacji, w tym rzetelnym opisie czynności, które wykonuje podatnik.

Natomiast jeżeli Pani Poseł dysponuje informacjami o odmowie wydania klasyfikacji lub interpretacji indywidualnych, pomimo spełnienia przewidzianych przepisami prawa wymogów formalnych, proszę o przekazanie takich informacji, a ja ze swojej strony dołożę starań, aby wyjaśnić powody odmowy ich udzielenia.

Odpowiadający: Leszek Skiba - podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów