piątek, 21 kwiecień 2017

Interpelacja nr 12052 w sprawie realizacji zapisów konwencji antyprzemocowej i konieczności przeciwdziałania przemocy w rodzinie

Do Prezes Rady Ministrów: 

Szanowny Panie Pełnomocniku,

sprawa jednego z bydgoskich radnych PIS wywołała szeroką, ogólnopolską dyskusję na temat problemu przemocy domowej. Dyskusję bardzo potrzebną, ponieważ przyczyną śmierci i kalectwa wśród kobiet między 16. a 44. rokiem życia jest przemoc w rodzinie. 

W Polsce każdego roku na skutek przemocy w rodzinie traci życie około 500 kobiet. 

Przemocy fizycznej lub seksualnej doświadcza rocznie od 700 tys. do 1 mln Polek. Co trzecia kobieta w Europie doświadcza w swoim życiu różnego rodzaju przemocy.

Te szokujące dane udowadniają, jak ważna jest pomoc ofiarom przemocy i wsparcie przez państwo organizacji, które tej pomocy udzielają.

Największym sprzymierzeńcem przemocy jest obojętność. Dlatego konieczne jest podniesienie świadomości społeczeństwa. Z dostępnych badań wynika, że część społeczeństwa (20-24 proc.) za przemoc uważa wyłącznie przemoc fizyczną. Tymczasem przemoc psychiczna, fizyczna, ekonomiczna czy seksualna, to rzeczywistość wielu kobiet w Polsce.

Wszelkiego rodzaju przemoc dotyka kobiety w nieproporcjonalnie większym stopniu niż mężczyzn. Jak wskazują policyjne i sądowe statystyki, kobiety stanowią prawie 90% dorosłych ofiar przemocy w rodzinie. Mężczyźni stanowią natomiast większość wśród sprawców.

Przemoc domowa wobec kobiet jest bardzo ważnym problemem osobistym i społecznym o globalnym zasięgu. Jak stwierdza ONZ, przemoc wobec kobiet ma charakter groźnej epidemii.

Przemoc w rodzinie jest najczęściej popełnianym przestępstwem po przestępstwach przeciwko mieniu i życiu. Co gorsza, wbrew powszechnemu przekonaniu, przemoc domowa również stanowi poważne zagrożenie dla życia kobiet. Szacuje się, że do około 1/3 zabójstw w Polsce dochodzi w związku z przemocą w rodzinie. Znęcanie się i przemoc, jakiej kobiety doznają z rąk bliskiego mężczyzny, jest drugą co do częstości przyczyną samobójstw i pobić ze skutkiem śmiertelnym. Łącznie, każdego roku na tle przemocy umiera w Polsce od około 400 do 500 kobiet.

W nawiązaniu do trwającej dyskusji na temat problemu przemocy domowej, oświadczenie wydał Rzecznik Praw Obywatelskich, który przypomniał, że „zadaniem państwa jest w pierwszej kolejności skuteczne przeciwdziałanie przemocy w rodzinie, a jeżeli już dojdzie do jej stosowania - zapewnienie bezpieczeństwa i pomocy osobom nią dotkniętym oraz skuteczne ściganie, karanie i właściwe oddziaływanie na sprawców.”

Rząd zamiast źle wypowiadać się o konwencji antyprzemocowej i przygotowując jej wypowiedzenie, powinien realizować jej zapisy. Swoim działaniem rządzący udowadniają, że marginalizują zjawisko przemocy domowej - atakują konwencję antyprzemocową, która daje ofiarom przemocy szansę obrony.

Rzecznik Praw Obywatelskich apeluje: "Niezbędne jest zatem zapewnienie im ukierunkowanego i kompleksowego wsparcia uwzględniającego ich szczególne potrzeby. Z uwagi na fakt, że pomoc oferowana obecnie przez państwo jest niewystarczająca, stanowczo sprzeciwiałem się praktyce odmawiania przyznawania dotacji z budżetu państwa organizacjom specjalizującym się w udzielaniu pomocy kobietom, ofiarom przemocy".

Przemoc domowa nigdy nie może być interpretowana jako prywatna sprawa rodziny, bo poczucie bezpieczeństwa to jedno z podstawowych praw człowieka i nic nie powinno tego zmienić.

Panie Pełnomocniku, proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1. Jakie konkretne działania zamierza podjąć Pan Pełnomocnik w sprawie problemu przemocy domowej?

2. Czy Pan Pełnomocnik podejmie współpracę z Rzecznikiem Praw Obywatelskich, aby wspólnie wypracować skuteczne możliwości przeciwdziałania przemocy w rodzinie?

3. Jakie działania podejmie rząd, aby zwiększyć świadomość Polaków na temat przemocy w rodzinie?

4. Dlaczego Pan, jako Pełnomocnik Rządu ds. Równego Traktowania nie zareagował, kiedy zabierane były z budżetu państwa na 2017 rok środki z i tak skromnych budżetów Rzecznika Praw Dziecka i Rzecznika Praw Obywatelskich?

5. Dlaczego Pan, jako Pełnomocnik Rządu ds. Równego Traktowania pozytywnie nie zareagował, kiedy zgłosiłam poprawkę do budżetu państwa, która mówiła o przeznaczeniu środków finansowych skierowanych do organizacji pozarządowych, realizujących zapisy konwencji antyprzemocowej? 

6. Dlaczego Pan, jako Pełnomocnik Rządu ds. Równego Traktowania nie zareagował, kiedy Centrum Praw Kobiet, które od ponad 20 lat pomaga kobietom i ma ich zaufanie, pozbawione zostało dotacji na działalność? 

7. Dlaczego Pan, jako Pełnomocnik Rządu ds. Równego Traktowania nie zareagował, kiedy zamykana była "niebieska linia" ? 

8. Kiedy i jakie kroki zamierza Pan podjąć, jako Pełnomocnik Rządu ds. Równego Traktowania, aby zapisy konwencji antyprzemocowej były realizowane? 

Z wyrazami szacunku

MONIKA WIELICHOWSKA

Poseł na Sejm RP 

 

Odpowiedź: 

Warszawa, 01-06-2017

Szanowny Panie Marszałku,

w związku z interpelacją nr 12052 z dnia 12 maja 2017 r. Pani Poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie realizacji zapisów konwencji antyprzemocowej i konieczności przeciwdziałania przemocy w rodzinie udzielam odpowiedzi na zadane pytania:

Zarówno Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.), jak i inne przepisy rangi ustawowej gwarantują prawo do życia wolnego od przemocy. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2016, poz. 1137, z późn. zm.) zapewnia ochronę przed przemocą poprzez nakładanie sankcji wobec osób, które będąc sprawcami przemocy, jednocześnie popełniają jedno z przestępstw ustanowionych przez ustawodawcę. Uznając, że przemoc w rodzinie narusza podstawowe prawa człowieka, w tym prawo do życia i zdrowia oraz poszanowania godności osobistej, obowiązek zapewnienia wszystkim obywatelom równego traktowania i poszanowania ich praw i wolności, także w celu zwiększania skuteczności przeciwdziałania przemocy w rodzinie, nakłada na władze publiczne ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1390) oraz przygotowany na podstawie jej przepisów Krajowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na lata 2014-2020.

Powyższe akty prawne przyczyniają się do budowania spójnego systemu przeciwdziałania przemocy i w ramach powyższych rozwiązań podejmowane są działania mające na celu m.in. zagwarantowanie bezpieczeństwa i pomocy osobom doznającym przemocy, podnoszenie świadomości na temat zjawiska przemocy poprzez informowanie o nim, a także instytucjach świadczących specjalistyczną pomoc osobom doznającym przemocy i przysługujących im prawach. Działania podejmowane w celu przeciwdziałania przemocy, podejmowane przez instytucje na wszystkich szczeblach administracji, w większości realizowane są w ramach już istniejącego w Polsce systemu zwalczania i zapobiegania przemocy. Działania te realizowane są również we współpracy z organizacjami pozarządowymi, czego przykładem jest między innymi dofinansowywanie realizacji zadań w ramach programów resortowych, których celem jest m.in. zmiana społecznych i kulturowych wzorców zachowań kobiet i mężczyzn.

Ponadto współpraca z organizacjami pozarządowymi na szczeblu centralnym odbywa się także dzięki powołaniu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Zespołu Monitorującego do spraw Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie, w skład którego wchodzą między innymi przedstawiciele organizacji pozarządowych.

Za koordynację zadań realizowanych na rzecz przeciwdziałania przemocy na szczeblu centralnym odpowiada Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, które realizuje działania we współpracy z innymi instytucjami.

Realizowane przez właściwe instytucje działania na rzecz zapobiegania i zwalczania przemocy mają na celu ochronę i wsparcie osób doznających różnych form przemocy.

Obowiązujący w Polsce system przeciwdziałania przemocy odpowiada założeniom Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, sporządzonej w Stambule dnia 11 maja 2011 r. Należy jednak zaznaczyć, że w związku z niepełnym zakresem podmiotowym i przedmiotowym przyjętej w polskim ustawodawstwie definicji przemocy w rodzinie w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej prowadzone są prace nad dokonaniem zmian w obszarze przeciwdziałania przemocy. Wprowadzenie powyższych zmian spowoduje wypełnienie zobowiązań wynikających z Konwencji. 

W odniesieniu do działań Pełnomocnika Rządu do Spraw Równego Traktowania w zakresie problemu przemocy w 2016 roku wystąpiłem do Ministra Sprawiedliwości z propozycją wprowadzenia obowiązkowych szkoleń dla specjalistów (sędziów, prokuratorów i kuratorów sądowych), które organizowałaby Krajowa Szkoła Sądownictwa i Prokuratury w zakresie właściwego prowadzenia spraw, dotyczących przestępstw przeciwko wolności seksualnej i obyczajności.

W odpowiedzi Minister Sprawiedliwości przedstawił informację o zrealizowanych szkoleniach dla osób mających zawodowy kontakt z ofiarami przemocy seksualnej w latach 2013-2016 przeprowadzonych przez Ośrodek Szkolenia Ustawicznego i Współpracy Międzynarodowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury (KSSiP), w których uczestniczyli m.in. sędziowie, prokuratorzy i asesorzy prokuratury. Jednocześnie Minister Sprawiedliwości poinformował, że wystąpienie Pełnomocnika zostanie przekazane Dyrektorowi KSSiP celem rozważenia uwzględnienia zawartych w nim propozycji w harmonogramie działalności szkoleniowej na 2018 r.

W listopadzie 2016 roku realizowana była ogólnopolska kampania internetowo-radiowa dotycząca niedopuszczalności przemocy seksualnej wobec kobiet. Kampania finansowana była ze środków Funduszu Współpracy Dwustronnej na poziomie krajowym (Norweski Mechanizm Finansowy 2009-2014 i Mechanizm Finansowy Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2009-2014) w ramach projektu realizowanego przez Pełnomocnika Rządu do Spraw Równego Traktowania. Celem kampanii było stworzenie przekazu podkreślającego niedopuszczalność przemocy seksualnej wobec kobiet oraz obalenie nieprawdziwych i szkodliwych mitów i stereotypów dotyczących przemocy seksualnej. Celem kampanii było również pokazanie, że problem ten w przeważającym stopniu dotyczy kobiet oraz, że przemoc seksualna jest zjawiskiem nagannym oraz przestępstwem. W związku z realizacją kampanii opracowano linię kreatywną, której motywem przewodnim było hasło: Przemoc seksualna. Często zaczyna się od słów. Do opracowania i przygotowania kampanii wykorzystano wiedzę, informacje i doświadczenia wyniesione ze współpracy bilateralnej nawiązanej w latach 2014-2015 ze stroną norweską, w tym z Norwegian Centre for Violence and Traumatic Studies, Biurem Rzecznika ds. Przeciwdziałania Dyskryminacji w Norwegii, Ministerstwem Sprawiedliwości i Centrum Informacyjnym REFORM. W ramach kampanii od 8 do 28 listopada 2016 r. (21 dni) wyemitowano w Programie 1 Polskiego Radia oraz RMF FM łącznie 210 dwudziestosekundowych spotów. W tym czasie emitowano również baner animowany w portalu internetowym Onet.pl. Według raportów emisyjnych spot radiowy usłyszało przynajmniej raz 4 185 837 osób, w tym 3 razy spot usłyszało 3 074 370 osób. W internecie wyemitowano 8 045 763 odsłon banera promocyjnego, dzięki którym wygenerowano 7 224 kliknięć w baner, z czego 4 775 przekierowań nastąpiło na stronę www.rownetraktowanie.gov.pl oraz 2 449 na stronę www.przemoc.gov.pl.

Dodatkowo, w dniu 25 stycznia 2017 r. wystąpiłem do Ministra Sprawiedliwości o przeprowadzenie zmian legislacyjnych w części szczególnej Kodeksu karnego mających na celu zaostrzenie odpowiedzialności za przestępstwa popełnione na tle seksualnym. Kierując swoje wystąpienie do Ministra Sprawiedliwości miałem na względzie, że przestępstwa popełnione na tle seksualnym (art. 197-204 kk) należą do tych przestępstw, które dotykają najbardziej wrażliwej sfery życia każdego człowieka i przestępstwa te charakteryzuje wysoki stopień szkodliwości społecznej, co wyrażać się powinno przede wszystkim w surowości kar przewidzianych przez ustawodawcę dla jego sprawców.

Działania w zakresie zapobiegania i zwalczania przemocy, w tym przemocy domowej i przemocy w rodzinie podejmują również inne instytucje.

Ministerstwo Rodziny Pracy i Polityki Społecznej jest operatorem Programu Operacyjnego pn. „Przeciwdziałanie przemocy w rodzinie i przemocy ze względu na płeć” realizowanego w ramach perspektywy finansowej 2009-2014 i współfinansowanego ze środków Norweskiego Mechanizmu Finansowego (NMF). Głównym celem Programu jest zmniejszenie zjawiska przemocy, w tym przemocy ze względu na płeć występującego na terenie Polski. Celem bezpośrednim jest przeciwdziałanie aktom przemocy poprzez stworzenie płaszczyzny współpracy pomiędzy urzędami centralnymi a jednostkami samorządu terytorialnego oraz organizacjami pozarządowymi, które bezpośrednio pracują z osobami dotkniętymi przemocą.

W 2015 r. Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zorganizowało ogólnopolską konferencję pn. „10 lat ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie - historia, doświadczenia, wyzwania”. Konferencja obejmowała szeroki zakres tematyczny dotyczący realizowanych zadań zarówno na szczeblu centralnym, jak również przez samorząd lokalny oraz organizacje pozarządowe. Stała się ona również przyczynkiem do omówienia dziesięcioletnich doświadczeń oraz wyzwań na przyszłość. Podczas konferencji uczestnikom został również przekazany opracowany w 2015 r. przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej „INFORMATOR DLA PROFESJONALISTÓW – Wybrane interpretacje przepisów prawa z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie”. 

W grudniu 2016 r. Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zorganizowało konferencję podsumowującą Program „Przeciwdziałanie przemocy w rodzinie i przemocy ze względu na płeć”, współfinansowany z funduszy norweskich. Konferencja, organizowana w ramach Funduszu Współpracy Dwustronnej, miała na celu przedstawienie rezultatów Programu PL14 oraz wymianę doświadczeń i prezentację dobrych praktyk z Państw-Darczyńców. W konferencji wzięli udział eksperci z Polski, Norwegii i Islandii, w tym przedstawiciele instytucji zaangażowanych w realizację Programu i projektów: Ministerstwa Rozwoju, Ministerstwa Sprawiedliwości, Centralnego Zarządu Służby Więziennej, jednostek samorządu terytorialnego oraz organizacji pozarządowych, a także innych podmiotów realizujących zadania w obszarze przeciwdziałania przemocy.

W latach 2015-2016 r. odbywały się również w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej spotkania z przedstawicielami Powiatowych Centrów Pomocy Rodzinie. W trakcie spotkań przedstawiane były działania realizowane w obszarze pomocy społecznej, polityki rodzinnej ale również tematy związane z przeciwdziałaniem przemocy, w tym dotyczące funkcjonowania zespołów interdyscyplinarnych i grup roboczych.

Ponadto w 2016 r. w ramach Programu PL14 „Przeciwdziałanie przemocy w rodzinie i przemocy ze względu na płeć” w ramach etapu przygotowawczego opracowana została koncepcja i strategia ogólnopolskiej kampanii społecznej na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Kampania ta ma na celu zwiększenie świadomości i wrażliwości społecznej nt. przemocy w rodzinie i przemocy wobec kobiet. Od 1 marca 2017 r. w ramach powyższej kampanii emitowane były dwa 30 sekundowe spoty telewizyjne. Ponadto funkcjonuje strona internetowa kampanii, na której został zamieszczony 60 sekundowy film animowany dotyczący Programu PL14 i funduszy norweskich.

Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej prowadzi także systematyczną diagnozę zjawiska przemocy, w tym przemocy wobec kobiet poprzez między innymi zlecanie realizacji przeprowadzenia badań i analiz dotyczących zjawiska przemocy. Dane dotyczące zjawiska przemocy zbierane są między innymi w ramach sprawozdań rocznych z realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na lata 2014-2020, które to sprawozdania przygotowywane są w oparciu o sprawozdania wojewodów, marszałków województw oraz sprawozdania: Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministerstwa Zdrowia, Ministerstwa Edukacji Narodowej, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Ministerstwa Sprawiedliwości, Prokuratury Krajowej, Komendy Głównej Policji oraz Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, którzy są współrealizatorami Programu.

Objęciu ochroną wszystkich ofiar przemocy domowej służy również realizowany przez Ministerstwo Sprawiedliwości program nieodpłatnej pomocy psychologicznej i materialnej realizowany ze środków Funduszy pomocy Pokrzywdzonym Przestępstwem i Pomocy Postpenitencjarnej. Ministerstwo Sprawiedliwości na bieżąco monitoruje też przepisy prawa służące ochronie przed przemocą.

Wśród działań zaplanowanych w ramach zapobiegania i przeciwdziałania przemocy można wymienić:

I.  W zakresie Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie:

  1. W 2018 roku zostaną utworzone dwa nowe specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy oraz zwiększone zostaną wydatki na utrzymanie obecnie istniejących specjalistycznych ośrodków wsparcia.
  2. Planowane jest dalsze prowadzenie ogólnopolskich oraz lokalnych kampanii społecznych w celu rozszerzenia i uszczegółowienia działań w zakresie podnoszenia świadomości społecznej w obszarze przemocy w rodzinie.
  3. W kolejnych latach planowane jest opracowywanie raportów oraz ich prezentacja na ogólnopolskiej konferencji w celu dokonywania diagnozy zjawiska przemocy w rodzinie (2019 rok i 2020 rok) oraz tworzenie raportów i analiz mających na celu badanie skuteczności pomocy udzielanej osobom dotkniętym przemocą w rodzinie, programów psychologiczno-terapeutycznych dla osób stosujących przemoc w rodzinie (2020 rok) oraz oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie (2019 rok).

II. W zakresie Krajowego Program Działań na Rzecz Równego Traktowania planowana jest jego kontynuacja. Obszar zapobiegania i przeciwdziałania przemocy będzie zajmował w nim, podobnie jak w edycji 2013-2016, istotne miejsce.

W odniesieniu do współpracy Pełnomocnika Rządu do Spraw Równego Traktowania z Rzecznikiem Praw Obywatelskich informuję, że w dniu 11 kwietnia 2017 r. spotkałem się z dr. Adamem Bodnarem, Rzecznikiem Praw Obywatelskich oraz dr Sylwią Spurek, Zastępcą Rzecznika Praw Obywatelskich ds. równego traktowania. Głównym tematem spotkania było określenie obszarów możliwej współpracy pomiędzy Pełnomocnikiem Rządu do Spraw Równego Traktowania i Rzecznikiem Praw Obywatelskich.

W odniesieniu natomiast do braku finansowania organizacji pozarządowych działających w obszarze pomocy ofiarom przemocy uprzejmie informuję, że Ministerstwo Sprawiedliwości wykonując postanowienia Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2012 r. nr. 2012/29/UE ustanawiającej normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw, podejmuje działania poprzez Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Pomoc pokrzywdzonym finansowana ze środków w/w funduszu opiera się na regulacji wskazanej w art. 43 Kodeksu karnego wykonawczego i wydanego na podstawie art. 43 § 19 ustawy, rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 września 2015 r. w sprawie Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, który określa m.in. zasady udzielenia dotacji i świadczenia pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz osobom im najbliższym.

W XII edycji konkursu maksymalna pula środków przeznaczonych na dotacje wynosiła 16 000 000,00 złotych. Powyższe środki finansowe są przeznaczane na pomoc osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz osobom im najbliższym. Rozpisanie kolejnych konkursów na powierzenie realizacji zadań ze środków Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej jest uzależnione od analizy potrzeb osób pokrzywdzonych przestępstwem. W chwili obecnej formy świadczeń obejmują pomoc prawną, psychologiczną, medyczną oraz materialną. Podmioty, z którymi podpisano umowę na realizację zadań ze środków Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oferują pomoc psychologiczną której celem jest udzielenie wsparcia osobie pokrzywdzonej przestępstwem oraz prawną, która jest świadczona w znacznej części przez adwokatów i radców prawnych. W zakresie świadczeń materialnych przewidziane jest m.in. finansowanie: kosztów czasowego zakwaterowania lub udzielenia schronienia, dopłat do bieżących zobowiązań czynszowych i opłat za media, bonów żywnościowych oraz towarowych.

W toku przeprowadzonego postępowania konkursowego wyłoniono podmioty świadczące pomoc pokrzywdzonym w oparciu o środki finansowe pochodzące z Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, których oferty w ocenie komisji konkursowej i Dysponenta Funduszu, którym jest Minister Sprawiedliwości gwarantowały najlepsze wykonanie powierzonego zadania. Procedura konkursowa obejmowała ocenę oferty przygotowanej przez podmiot wnioskujący o uzyskanie dotacji. 

W wyniku procedury konkursowej wybrano łącznie 30 podmiotów świadczących pomoc pokrzywdzonym w oparciu o środki finansowe pochodzące z Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Ich pełna lista oraz podstawowe dane dotyczące oferowanej pomocy są dostępne na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości celem umożliwienia pokrzywdzonym wyboru najdogodniejszego miejsca otrzymania pomocy.

W odniesieniu natomiast do zamknięcia „Niebieskiej Linii” informuję, że Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, dzięki środkom finansowym zaplanowanym w budżecie Ministra Zdrowia, który w ramach Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na lata 2014-2020 został wskazany jako podmiot realizujący zadanie, rozszerzyła ofertę działającego od ponad 20 lat, dostępnego przez całą dobę Ogólnopolskiego Telefonu dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia”. Numer telefonu jest całkowicie bezpłatny dla osób dzwoniących (koszty pokrywa PARPA jako właściciel numeru).

Oprócz możliwości skorzystania przez całą dobę z pomocy psychologicznej, wsparcia i informacji o możliwości uzyskania pomocy, Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” oferuje:

  • konsultacje telefoniczne w jęz. angielskim - w poniedziałki w godz. 18.00 - 22.00,
  • konsultacje telefoniczne w jęz. rosyjskim - we wtorki w godz. 18.00 - 22.00,
  • konsultacje prawne - w poniedziałki i we wtorki w godz. 17.00 - 21.00, w środy w godz. 18.00 - 22.00,
  • konsultacje dla przedstawicieli służb, którzy w środowiskach lokalnych napotykają trudności związane z ochroną rodzin przed przemocą - w środy godz. 10.00 - 13.00.

Osoby pełniące dyżury przy telefonie są przygotowane do pracy w obszarze przeciwdziałania przemocy oraz regularnie podnoszą swoje kompetencje biorąc udział w szkoleniach i superwizjach, również w trakcie realizacji zadania. Ponadto osoby upoważnione do obsługi infolinii wykazują się znajomością zagadnień dotyczących zjawiska przemocy, mechanizmów, procedur interwencji, specyfiki przemocy wobec kobiet, dzieci, mężczyzn, osób starszych i niepełnosprawnych, a także imigrantów. Na podstawie dotychczasowych doświadczeń rocznie z pomocy Ogólnopolskiego Pogotowia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie korzysta ponad 12 tys. osób. Informacje o ofercie Pogotowia „Niebieska Linia” są sukcesywnie dystrybuowane do placówek udzielających pomocy osobom doznającym przemocy domowej.

Odpowiadający: sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Adam Lipiński