czwartek, 01 marzec 2018

Konsultacje ponadpartyjnego projektu ustawy dot. edukacji seksualnej

 
Pełnomocniczka do Spraw Równego Traktowania w Gabinecie Cieni - Monika Wielichowska wraz z posłankami Nowoczesnej i PSL oraz przedstawicielkami Czarnego Protestu rozpoczęły konsultacje ponadpartyjnego projektu ustawy dotyczącego obowiązkowej edukacji seksualnej.
Jak podkreśliła posłanka Monika Wielichowska "Nasze dzieci uczą się o seksie z internetu (...) Za podstawę programową "Wychowania do życia w rodzinie" odpowiada Pani Profesor Dudziak, która twierdzi, że "antykoncepcja jest przejawem niedojrzałości, a stosowanie prezerwatywy powoduje raka piersi". 
 
W Polsce niezbędna jest rzetelna edukacja seksualna, dlatego rozpoczynamy konsultacje poniższego projektu ustawy. Wszelkie uwagi mogą Państwo przesyłać na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. 
 
 
Projekt
 
U S T A W A
 
z dnia … 2018 r.
 
o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży
 
 
Art. 1. W ustawie z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży (Dz. U. nr 17, poz. 78 z późn. zm.2) w art. 4:
 
1) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
 
„1. Do programów nauczania szkolnego wprowadza się wiedzę o życiu seksualnym człowieka, o zasadach świadomego i odpowiedzialnego rodzicielstwa oraz metodach i środkach świadomej prokreacji.”;
 
2) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
 
„3. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, sposób nauczania szkolnego i zakres treści, o których mowa w ust. 1, zawartych w podstawie programowej kształcenia ogólnego oraz wprowadzi do systemu dokształcania i doskonalenia nauczycieli tematykę określoną w ustawie, uwzględniając w szczególności:
 
1) konieczność wprowadzenia do programu nauczania szkolnego, począwszy od 6 klasy szkoły podstawowej, obowiązkowego przedmiotu wiedza o życiu seksualnym człowieka, o zasadach świadomego i odpowiedzialnego rodzicielstwa oraz metodach i środkach świadomej prokreacji, w wymiarze nie mniejszym niż 14 godzin lekcyjnych rocznie;
 
2) konieczność zapewnienia odpowiedniej kadry dydaktycznej przeszkolonej w zakresie nauczania o życiu seksualnym człowieka, o zasadach świadomego i odpowiedzialnego rodzicielstwa oraz metodach i środkach świadomej prokreacji, w tym umożliwienie współpracy szkół ze specjalistami zewnętrznymi;
3) konieczność zapewnienia szczegółowego nauczania na temat przebiegu ciąży, w tym na temat rekomendowanych działań prozdrowotnych w trakcie ciąży oraz badań wykonywanych w okresie ciąży w tym najnowszych technik diagnostycznych;
 
4) konieczność zapewnienia szczegółowego nauczania na temat zapobiegania i przenoszenia chorób przenoszonych drogą płciową ;
 
5) konieczność zapewnienia szczegółowego nauczania na temat profilaktyki zdrowotnej związanej z aktywnością seksualną człowieka;
 
6) konieczność zapewnienia szczegółowego nauczania na temat zapobiegania niechcianym ciążom;
 
7) konieczność zapewnienia szczegółowego nauczania na temat prewencji nadużyć seksualnych wobec dzieci i młodzieży oraz przeciwdziałania przemocy seksualnej, w tym cyberprzemocy.”.
 
 
Art. 2. Do czasu wydania przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 1, zachowują moc dotychczasowe przepisy wykonawcze w zakresie, w jakim nie są sprzeczne z ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres roku od dnia wejścia niniejszej ustawy w życie.
 
 
Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
 
 
UZASADNIENIE
 
 
Nieobowiązkowa edukacja seksualna w Polsce została wprowadzona ustawą „O planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży” w 1993 roku. Uregulowała ona nadawany rozporządzeniem MEN program wychowanie do życia w rodzinie. Od tamtej pory pod względem prawnym, nic się nie zmieniło. Zmieniło się natomiast bardzo dużo w Polskiej rzeczywistości. Mniej poświęcanego czasu dzieciom przez rodziców, mniej ślubów a więcej rozwodów, dzieci i młodzież spędzają więcej czasu wśród rówieśników, w gazetach reklamach i filmach temat seksu nie jest już tematem tabu.
Jak podaje Główny Urząd Statystyczny w 2015 roku 1027 dziewczynek 13-16 letnich zostało matkami. Zgodnie z badaniami przeprowadzonymi na zlecenie firmy Bayer 50% nastolatków uprawiających seks robi to bez zabezpieczenia, natomiast według lekarzy w ostatnich latach coraz częściej pacjentami wenerologii są nastolatki z chorobami przenoszonymi drogą płciową. Dodatkowo w obliczu dzisiejszych zagrożeń, w programie Ministerstwa Edukacji Narodowej nie są poruszane kwestie radzenia sobie z przemocą zarówno bezpośrednią jak i cyber przemocą.
Według analiz CBOS także z 2015 roku 65% respondentów uznało, że za edukację seksualną powinna odpowiadać szkoła, 88% ankietowanych uznało, że za edukację seksualną powinni odpowiadać rodzice tyle, że jednocześnie 72% z nich uznało, że ich problemem jest brak czasu. Także w raporcie Instytutu Badań Edukacyjnych z 2015 roku, można znaleźć, wnioski, że, WDŻ, że nie obejmuje sporej części młodzieży, że pewne tematy są bardziej, a inne mniej obecne w szkole. W efekcie o wielu istotnych zagadnieniach znacząca część młodych ludzi nie ma okazji dowiedzieć się ani w rozmowach z rodzicami, ani podczas szkolnych zajęć, a według raportu Entuzjastów Edukacji 65% z nich najwięcej dowiaduje się z zakresu seksualności od kolegów i koleżanek, i aż 29% z filmów pornograficznych.
Zgodnie z wytycznym World Health Organization, skuteczna edukacja seksualna powinna być odpowiedzią na, fałszywe informacje, które dzieci mogą znaleźć w sieci, i filmach (także pornograficznych). Powinna ona pełnić prewencyjną rolę, z wyraźnym przesłaniem, że edukacja nie jest po to by uczyć seksu, tylko żeby uczyć o jego konsekwencjach, odpowiedzialności w związku z podjęciem współżycia, wzajemnych prawach i obowiązkach. Przez edukację powinniśmy rozumieć psychiczne, i przyczynowo - skutkowe wychowanie, rozmowę o przyjaźni, związkach, poczuciu bezpieczeństwa, pewności siebie i przysługujących praw. By stała się obowiązkowa i interdyscyplinarna ujęta w programie wielu lekcji.
Powyższe zmiany, mają na celu wyłącznie ramowe uregulowanie zawartości podstawy programowej tak by była ona niezmienna, odporna na wahadło polityczne, i zawierała wyłącznie najważniejsze punkty umożliwiające prewencję wśród dzieci i młodzieży.
 
1 Niniejszą ustawą zmienia się ustawę z dnia z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży.
 
2 Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1995 r. Nr 66, poz. 334, z 1996 r. Nr 139, poz. 646, z 1997 r. Nr 28, poz. 152, z 1997 r. Nr 141 poz. 943, z 1997 r. Nr 157, poz. 1043, z 1999 r. Nr 5, poz. 32 oraz z 2001 r. Nr 154, poz. 1792.