Bruno Fernandes heeft dit seizoen opvallend minder impact dan vorig jaar, en dat terwijl hij nog maar zeven weken geleden in Manchester de PFA Player of the Year-prijs voor 2025-26 in ontvangst nam. De aanvoerder van Manchester United scoorde in totaal al 111 doelpunten in 335 wedstrijden voor de club.
De Portugese middenvelder won eerder de Premier League-prijs en die van de Football Writers, als erkenning voor zijn enorme bijdrage aan de onverwachte derde plaats van United. Vorig seizoen scoorde Fernandes negen keer en gaf hij 21 assists, waarmee hij een Premier League-record brak dat tot dan toe gedeeld werd door Thierry Henry en Kevin De Bruyne.
In de laatste elf wedstrijden van het vorige seizoen was Fernandes goed voor twaalf van de 21 doelpunten van United, hetzij als scorer, hetzij als aanbrenger. In de reeks van zeven wedstrijden die United terug naar de Europese topcompetitie bracht, na een afwezigheid van twee jaar, was de 31-jarige betrokken bij negen van de twaalf doelpunten.
Statistisch was dat opmerkelijk, en het deed denken aan Eric Cantona tijdens de titelwinnende campagne van 1995-96, toen hij zes wedstrijden op rij scoorde, waarvan vijf keer met één doelpunt van United.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij,” vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben heel trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, we spelen voor een club, we spelen voor de fans. Er is niets specialer dan dat.”
Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de cijfers van dit seizoen een stuk minder indrukwekkend.
Een zwakke start
Fernandes speelde elke minuut in de zes Premier League-wedstrijden van United tot nu toe. Hij heeft drie doelpunten en één assist, die allemaal kwamen in de tweede wedstrijd van het seizoen tegen Ipswich, de enige overwinning van zijn ploeg tot nu toe.
Die cijfers zijn wel beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele kans creëerde. Toen speelde Fernandes echter op de diepere positie in het middenveld die Ruben Amorim verkoos.
Dit seizoen heeft Fernandes het op een na hoogste aantal schoten van zijn carrière, gemiddeld 3,3 per wedstrijd. Zijn beste was 3,5 in 2020-21. Het aantal schoten op doel is echter het op één na laagste van zijn tijd bij de club, gemiddeld 0,8 per wedstrijd. Ook zijn kansencreatie is laag, met gemiddeld 2,5 per wedstrijd, het op een na laagste van zijn periode in Old Trafford en duidelijk lager dan de 4,0 van vorig seizoen.
Nog opvallender is dat hij dit seizoen pas één grote kans heeft gecreëerd: de lob die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de verdediging van Ipswich. Vorig seizoen was Fernandes’ gemiddelde één grote kans per wedstrijd.
Die cijfers, samen met zijn algemene betrokkenheid, verklaren misschien deels waarom United slechts zes punten uit zes wedstrijden haalde, hun slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson uiteindelijk werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Maar is Fernandes een oorzaak van het probleem of een symptoom ervan?
Fitheid en de rol in het team
Over de fitheid van de Portugese spelmaker bestaat onzekerheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij ontbrak in de recente Nations League-wedstrijd tegen Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige speler van Sporting “met pijn speelde”.
Fernandes was echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de verlengde pauze. Daarvoor speelde hij de volledige negentig minuten in de 4-0 zege tegen Sabah FK, de Azerbeidzjaanse landskampioen, in de Champions League.
Trainer Michael Carrick ziet het niet als een probleem, terwijl hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had last van iets, maar dat gebeurt vaak,” zei Carrick. “Spelers spelen met blessures.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er vrijwel overheen, was heel scherp op de training vanochtend en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Tegen het einde van vorig seizoen, toen de bijdrage van Fernandes op zijn productiefst was, speelde Benjamin Sesko regelmatig als nummer negen, terwijl de veteraan Casemiro het anker was in het middenveld van United.
Van de negen competitiedoelpunten die Sesko in 2026 scoorde, creëerde Fernandes er vier. Vanaf 1 februari was Fernandes ook betrokken bij vier van de laatste vijf doelpunten die Casemiro scoorde als speler van Manchester United.
Los van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Sesko en Casemiro wordt gemist.
Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de lage looncijfers van United komen doordat de 34-jarige deze zomer naar Inter Miami vertrok. Zijn positiespel en spelinzicht blijven echter van een hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen in de wetenschap dat United bij balverlies in de omschakeling niet zomaar overspeeld zou worden.
Wat Sesko betreft: zijn recente scheenbeenblessure verlengt slechts een gebrek aan betrokkenheid dat sterk wordt gevoeld, en waarvoor er nog geen einddatum is.
De clubleiding negeerde de roep om extra aanvallende versterking deze zomer en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.
Een plan om de initiële afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen te gebruiken, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd in Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg de rol in plaats daarvan, maar hij zakte herhaaldelijk diep weg, precies in de ruimte die Fernandes innam. De twee vonden nooit een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt dat beperkend. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar het lijkt wel alsof zijn besluitvorming eronder lijdt.
Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes een ongelooflijke 23 minuten nodig om één pass te voltooien.
Carrick zei maandag, vooruitkijkend naar de Champions League-wedstrijd tegen Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plaats in zijn ploeg heeft. Hij voegde er echter genoeg voorbehouden aan toe om aan te geven dat het weglaten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten zit.
United moet echter beginnen met verbeteren, en dat betekent dat Fernandes hetzelfde moet doen.
“Hij is een topspeler, Bruno,” zei Carrick.
“Soms loopt het gewoon niet mee. Soms heb je zo’n periode.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar twijfel ik niet aan.”