De Engelse voetbalfinanciën staan volgens een baanbrekend rapport van de onafhankelijke voetbalregulator op scherp. Die waarschuwt dat de meeste clubs “op de rand van een financiële ramp leven”. Uit onderzoek van de waakhond blijkt dat 94% van de clubs verlies lijdt en dat meer dan 60% van de clubs in de EFL en de National League technisch insolvent is.
De regulator (IFR) spreekt van “een gevaarlijke cocktail van stijgende schulden en een te grote afhankelijkheid van financiering door eigenaars, waardoor clubs en hun fans in gevaar komen”. Het rapport ‘State of the Game’ stelt bovendien dat de financiële kloven tussen en binnen de competities ondanks het economische succes van de Premier League aanzienlijk zijn gegroeid.
Alarmerende cijfers
Volgens het rapport maakte 94% van de clubs in de vijf topcompetities van Engeland verlies in 2025-26. Daarnaast zouden 17 clubs in de EFL en de National League nog steeds verlies maken als hun spelers gratis zouden spelen.
Verder kan 66% van de clubs niet langer dan 90 dagen overleven zonder nieuwe financiering van de eigenaar. Bij 29% van de clubs is dat zelfs niet langer dan 30 dagen. Ook heeft 68% van de clubs geen noodplan als hun eigenaar zich terugtrekt.
IFR-voorzitter David Kogan zei tegen BBC Sport: “Zeventien clubs werken nu op zo’n manier dat ze failliet zouden gaan als hun spelers gratis zouden spelen, omdat de kosten buiten het veld hen zouden doen omvallen.”
Hij vervolgde: “Tweeendertig clubs werken met slechts 30 dagen kasgeld. Als de eigenaar aan het einde van de maand weigert te betalen, gaan die clubs failliet. Dat is een zeer, zeer riskant scenario. Dit is het moment om deze problemen aan te pakken voordat het geld opdroogt.”
Kogan besloot: “We kunnen het huis repareren terwijl de zon nog schijnt, en dat is in essentie onze rol.”
Oproep tot hervorming
De IFR stelt dat “de onderliggende fundamenten van de piramide zwaar onder druk staan en dringende hervorming vereisen”. Het rapport “moet dienen als een wake-upcall” voor het Engelse voetbal. De regulator, die de financiële duurzaamheid van clubs moet verbeteren, benoemde zes risicogebieden en drong erop aan dat clubs robuuste noodplannen opstellen voor het geval de financiering van de eigenaar wegvalt.
Ondanks jarenlange gesprekken hebben de Premier League en de EFL nog geen nieuwe financieringsregeling afgesproken waarbij de topcompetitie meer geld met de rest van de piramide deelt. De IFR heeft de bevoegdheid om een deal op te leggen en waarschuwt dat “als het voetbal geen oplossing vindt, we onze volgende stappen zullen overwegen en niet zullen aarzelen om alle bevoegdheden in te zetten om blijvende verandering teweeg te brengen”.
Het rapport roept clubs ook op om stijgende verliezen aan te pakken, te laten zien hoe ze rekening houden met de mening van fans, en welke stappen ze zetten voor meer diversiteit en betere governance in de bestuurskamer. De Premier League, de EFL, de Football Association en de Football Supporters’ Association hebben allemaal verklaringen uitgegeven waarin ze de bevindingen verwelkomen.
Gat tussen de Premier League en de rest
De gemiddelde Premier League-club verdient nu meer dan acht keer zoveel als de gemiddelde Championship-club. In 1992-93 verdiende de gemiddelde Premier League-club £10,5 miljoen, 2,7 keer het bedrag van de gemiddelde Championship-club, die £3,9 miljoen verdiende. In 2024-25 was dat £341 miljoen, of 8,7 keer de £38,9 miljoen in de tweede klasse.
Het systeem van parachutebetalingen, die de Premier League aan gedegradeerde Championship-clubs uitkeert, draagt volgens het rapport bij aan prikkels voor Championship-clubs om te veel uit te geven, wat de loonstijging van spelers aanjaagt. De inkomenskloof binnen de Championship is mede daardoor groter geworden. Een niet-parachuteclub ontving in 2025-26 £5,3 miljoen aan solidariteitsbetalingen, tegenover £0,9 miljoen in 2007-08. Een club in het eerste jaar na degradatie zag de betalingen stijgen van £12 miljoen naar £48,7 miljoen.
Ook het absolute inkomensverschil tussen de big six en de rest van de Premier League is fors toegenomen. In 1992-93 verdienden de zes grootste clubs gemiddeld £9,4 miljoen meer. In 2024-25 was dat verschil gegroeid tot £421 miljoen. De big six zijn goed voor 56% van de inkomsten in de Premier League, terwijl de overige veertien clubs samen 44% verdelen.
Transferfinanciering en schulden
Clubs verpanden steeds vaker toekomstige transferinkomsten voor een directe geldinjectie. Dit heet ‘transferfinanciering’ en is volgens het rapport “een steeds belangrijkere bron van liquiditeit” geworden. In 2020-21 bedroeg transferfinanciering £55 miljoen. In 2024-25 was dat gestegen tot £779 miljoen, meer dan veertien keer zoveel.
Inmiddels is ongeveer £1,2 miljard aan toekomstige transferinkomsten al te gelde gemaakt via financieringsregelingen, bijna 22 keer het bedrag van 2020-21. In 2025-26 rapporteerden Engelse clubs ongeveer £4,8 miljard aan transferverplichtingen, tegenover slechts £1,5 miljard aan transfervorderingen. Dat betekent een netto transferschuld van ongeveer £3,3 miljard.
Verslechterende situatie in de EFL
Volgens het rapport verslechtert de financiële situatie bij clubs in de EFL en de National League. De meeste clubs in de Championship, League One en League Two hebben minder dan 30 dagen kasgeld. Meer dan 60% van de EFL- en National League-clubs heeft meer verplichtingen dan de boekwaarde van hun activa.
Twintig clubs, voornamelijk in de Championship, League One en de National League, besteedden meer dan 80% van hun omzet aan spelerssalarissen. De meeste League One-clubs geven meer dan 40% van hun omzet aan salarissen uit, waarvan twee meer dan 100%.
Tussen 2021-22 en 2025-26 stegen de loonkosten in alle competities. In de Premier League met 33% en in de Championship met 32%. Van de 18 ondervraagde eigenaren van EFL-clubs waren er 17 (94%) voorstander van strengere kostenbeheersing. Een investeerder vertelde het onderzoek: “Het grootste probleem zijn de spelerssalarissen.”
De gemiddelde verliezen in League One stegen van 6% van de omzet in 1992-93 naar bijna 50% in 2024-25. In League Two bedragen ze 40%. Veel clubs zijn afhankelijk van financiering door eigenaars die ze gedurende het jaar in kleine porties ontvangen. De meeste EFL- en National League-clubs hebben geen noodplan als hun eigenaar niet langer in staat of bereid is de activiteiten te financieren, wat hen extra kwetsbaar maakt omdat ze beperkte toegang hebben tot andere financieringsbronnen.
Kogan zei: “League One- en League Two-clubs krijgen aanzienlijk meer financiering via een nieuwe deal met de Premier League. Dat geld wordt samen met een ontwikkelingsfonds en een liquiditeitsfonds gebruikt om hen over de obstakels heen te helpen waar ze nu allemaal mee te maken hebben.” Hij voegde toe dat de nieuwe financiële verdeelovereenkomst tussen de Premier League en de EFL dichtbij is.
Het rapport stelt ook dat veel clubs op het gebied van liquiditeit en solvabiliteit “op dit moment niet zouden voldoen aan de eis van de Football Governance Act om ‘passende financiële middelen’ aan te houden”. Clubs moeten aan deze norm voldoen vóór mei 2030. Kogan besloot: “Eigenaars zijn er nu heel goed van doordrongen dat er een samenhangende structuur nodig is waarin de kosten worden beheerst.”