Bruno Fernandes heeft vier Premier League-wedstrijden op rij zonder doelpunt of assist afgesloten, zijn langste reeks sinds de zeven wedstrijden in april en mei 2025. Dat maakt de vraag of Michael Carrick zijn kapitein op de bank moet zetten steeds luider, nu Manchester United zoekt naar momentum voor het treffen met Leeds.
Een dag voor de trip naar Atletico Madrid in de Champions League kwam de club met een verklaring over de captain. Er was sprake van een “blessure-ongemak”, maar er was volgens de club “niets om je zorgen over te maken”. Zijn prestatie op de avond zelf suggereerde het tegendeel.
Misschien was de verwijzing naar een blessure bedoeld om de kritiek te temperen die rond de 32-jarige speler van vorig seizoen, de Premier League-speler van het jaar, begint op te bouwen. Zijn vorm is een onverwacht probleem voor Carrick, en tegelijk een weerspiegeling van hoe Manchester United er er breder voorstaat.
Fernandes is vaak de redder van United geweest, maar momenteel is hij net zo vaak het probleem. Het punt is dat hij, als hij niet bijdraagt in de aanval, vrijwel niets anders brengt. Strijdvaardigheid zonder bal is niet zijn rol of stijl. Maar door de kwetsbaarheid van United kunnen ze zich ook geen passagiers veroorloven.
Is het te vroeg om in paniek te raken?
Alternatieven en gevolgen
Fernandes naar de bank sturen zou een gewaagde keuze van Carrick zijn. Wie zou hem vervangen? Mason Mount ligt het meest voor de hand. Matheus Cunha kan ook als No 10 spelen. Beide opties zouden experimenteel zijn in onrustig water. De trip naar Leeds, zondag, wordt beschouwd als een wedstrijd die gewonnen moet worden.
Carrick moet ook de betekenis afwegen van het op de bank zetten van zijn smaakmaker, de beste speler van United en de speler die, te midden van alle onrust, de ware belichaming is van het hart en de traditie van Old Trafford. Als zo’n beslissing averechts uitpakt, zal Carrick nog meer kritiek krijgen. Er is geen eenvoudig antwoord.
Eerlijk gezegd lijkt Fernandes dit hele seizoen al niet in topvorm. Misschien waren zijn benen leeg na het WK van deze zomer. Misschien speelt hij bijna over zijn grens. Waarschijnlijker is dat de verantwoordelijkheid zwaar op hem weegt, de onontkoombare last van Manchester United Football Club.
Deze spelmaker is moe. Moe om de enige bron van positiviteit te zijn. Moe om de speler te zijn wiens prestaties zo zichtbaar samenhangen met de uitslag van wedstrijden. En als aanvoerder moet hij het gezicht zijn voor de media wanneer die resultaten teleurstellen.
“Misschien moeten ze Bruno eruit halen, want hij heeft niet zijn beste wedstrijd,” zei oud-aanvoerder Wayne Rooney tijdens de rust in Madrid. Toch zou Carrick, als hij op één speler moest gokken om de vonk te brengen, het moment van kwaliteit dat nodig was om terug te komen in een vijandige wedstrijd op het Metropolitano, bij Bruno leggen.
Cijfers en lichaamstaal
Fernandes heeft onder Carrick 96 procent van alle beschikbare speeltijd gespeeld. Hij is slechts drie keer gewisseld, tegen Manchester City, Liverpool en dinsdag in Atletico, en telkens na de 81ste minuut. Eén keer zat hij op de bank, in de EFL Cup tegen Brighton in september. Carrick kan zonder hem niet.
Toch ziet ook de manager de dip van zijn aanvoerder. Naast de productiviteit, het duurde een opmerkelijke 23 minuten voordat hij zijn eerste pass speelde tegen Tottenham vorige week, is ook de lichaamstaal ongunstig. Al het bekende gebaar is terug: een uitbarsting van frustratie in fysieke vorm.
In Madrid ging hij het hele spectrum langs. Handen voor het gezicht. Handen op het hoofd. Handen op de heupen. En ten slotte handen samen, klappend voor een vermoeid publiek wiens energie en geduld voor wat ze zien steeds dunner lijkt te worden.
Een breder probleem
Dit alles brengt diepere problemen aan het licht, samengevat in een opvallende uitbarsting van Lisandro Martinez dinsdag. Zijn kritiek op de clubleiding ging net zo snel viraal als hij het zei.
Eigenlijk verwoordde Martinez alleen wat de meeste waarnemers denken. De selectie van Manchester United heeft te weinig kwaliteit en diepte om drie keer per week te presteren. Fernandes’ vorm is daar een symptoom van.
Terwijl het ene deel van Manchester terecht wordt afgebrand omdat er te veel werd uitgegeven, wordt het andere deel ervan beschuldigd te weinig uit te geven. Dat is niet Carricks schuld, maar het falen van, zoals Martinez treffend zei, “boven”.
De gevolgen van die terughoudendheid, die tunnelvisie op defensieve middenvelders, worden zichtbaar op het veld. De fysieke schade is het meest zichtbaar bij de spelers die door die situatie te zwaar belast worden. Maar ook de hoop en het optimisme waarmee dit seizoen begon, zijn snel verdwenen.
Verliest United zaterdag van het gehard Leeds in Elland Road, dan breekt volledige crisismodus aan. Daniel Farke zal proberen daar gebruik van te maken. En waarom zou hij niet? Leeds staat voor deze wedstrijd voor het eerst sinds september 2002 hoger in de ranglijst dan United. Weinig Premier League-tegenstanders zijn op dit moment zo aantrekkelijk.
Want als Bruno Fernandes Manchester United niet uit zijn eigen malaise kan trekken, wie dan wel?